Bijschnabbelen (2)
In m'n vorige aflevering schreef ik al over de fabuleuze schnabbeltjes die ik zo grotendeels in de baas z'n tijd doe en hintte daarbij ook naar 3 evenementen en de verwachte vergoedingen die nog voor de deur stonden. Je begrijpt dat de "zorgvuldigheid" mij gebiedt (evenals onze minister president) om daar waar het anders gelopen is dan verwacht, dat toch nog even te melden.
Spreker op het Colloquim van de TH Delft. Ik had zelf al twee maal zo'n middag als toehoorder bijgewoond en dat was dan ook de reden dat ik dacht dat de vergoeding een kop automaten koffie zou zijn. Ik had mij hierop verkeken. Wat leven wij toch in een land vol tegenstellingen! Aangekomen bij de zaal - zoals een goed BSO-er betaamt een half uur van te voren om te kijken of alles in orde is - bleek inderdaad de projector klaar te staan: nog even wat last-minute wijzigingen in de volgorde van de slides en dan nog even een kopje koffie... lekker!
Dus EJW met voor de zekerheid twéé kwartjes in de warme knuist op zoek naar dichtstbijzijnde automaat. Maar helaas De automaat (kosten inderdaad 50 cent voor een koffie) werkte alleen op een van magneetstrip voorzien stukje plastic, dat ik uiteraard niet bezit. Een poging om te kijken of m'n American Express-card wellicht uit puur toeval het nu steeds feller begeerde kopje automatenkoffie prijs zal geven laat ik maar achterwege. Maar geen nood, een eindje verderop staat een koffiejuffrouw uit zo'n gigantische container koffie uit te geven aan mensen die zojuist de aula verlaten hebben en kennelijk tot een groep behoren.
Met het water zo langzamerhand in de mond, loop ik op de dame af en zeg volledigheidshalve (en zoals achteraf blijkt: stupiderwijze) "Mevrouw, ik hoor weliswaar niet bij deze groep, maar zou ik misschien toch een kopje koffie van u mogen". Maar helaas. "Nee hoor meneer, daar krijg ik moeilijkheden mee". En zo druip ik weer af, zo langzamerhand dan maar weer op mijn zaal aan. Daar is inmiddels mijn gastheer gearriveerd, die ik deelgenoot maak van mijn non-koffie avontuur, waarop hij moet lachen, doch helaas geen conclusies trekt. Zo begin ik dan aan m'n lezing in een iets meer dan anders gevulde zaal en ik heb slechts één notoire slaper in de zaal, de mij overigens bekende professor O. (naam en adres bekend bij de redactie) die bijna hoorbaar zit te snurken.
De lezing gaat goed, aan het eind ontstaat een levendige discussie die duurt tot de pedel de zaal komt afsluiten en we al discussiërend naar buiten lopen, waar ongetwijfeld gerechtigheid zal gelden en hopelijk dezelfde juffrouw van zojuist koffie zal schenken. Maar helaas. Het koffieschenken na het Colloquim is kennelijk afgeschaft. En de anderen met wie ik nog wat sta na te praten gaan zo langzamerhand op huis aan.
Prof. O. schiet mij nog even aan om te melden dat hij het een buitengewoon levendige en interessante lezing vond. Zo ook mijn gastheer, die mij daarna met een ferme handdruk bedankt. Ik pak m'n slides van de projector en loop door het wat spookachtig lege auditorium gebouw naar m'n auto en kom steeds duidelijker tot de slotsom dat ik eigenlijk veel meer zin heb ik 'n pilsje thuis. Lekker bijschnabbelen bij Marijke.
PS: De andere voorspelling over mijn beloning klopte aanzienlijk beter. Bij het NGI sleurde ik inderdaad een doos met 3 flessen wijn (waarvan de kwaliteit overigens zeker 2 klassen beter was dan verwacht).
PS2: Wat betreft de Philips peptalk in Stockholm. Daar hadden we uiteindelijk besloten niets in rekening te brengen. Of dat er mee te maken heeft weet ik niet, maar ik werd als een vorst behandeld: halen en brengen met limousine, prima hotelkamer, prima secretariële services etc. en dan nog een cadeau toe. De inhoud weet ik nog niet, aangezien ik dit in het vliegtuig zit te schrijven en ik het i.v.m. mogelijke breuk thuis mocht openmaken. Ben benieuwd.
Eckart