CAPT na acht jaar opgeheven
Cd-rom als afscheidscadeau
NA acht jaar werd vorige week de Raad, respectievelijk Commissie van Advies inzake Post- en Telecommunicatie opgeheven. Minister Jorritsma bedacht een afscheidscadeau in stijl: een cd-rom met een spel om de toekomst in 2013 te voorspellen.
Het Omniversum in Den Haag was het toneel voor de laatste discussie met leden van de CAPT, het adviesorgaan van minister Jorritsma dat opgaat in de Raad voor verkeer en waterstaat. De voorzitter van de CAPT. drs. A.A. Soetekouw zet vraagtekens bij deze wijziging: '`Duidelijk is dat deze nieuwe structuur niet meer lijkt op de onafhankelijke advisering die adviseurs van het eerste uur in de jaren tachtig voor ogen stond. Het is niet ondenkbaar dat de voorstanders van de nu gekozen opzet van mening zijn dat we aan een periode van stabilisatie toe zijn na tien jaar van stormachtige ontwikkelingen. Als het adviseren over dit onderwerp straks een neventaak moet zijn van een adviesorgaan van één enkel ministerie, moet de nieuw Raad voor verkeer en waterstaat veel wijsheid en deskundigheid worden toegewenst."
Minister Jorritsma was door het debat over de hogesnelheidslijn zelf niet aanwezig op het afscheidsfeestje van de CAPT, maar verwoordde haar waardering in het begeleidende boekwerkje bij de cd-rom. Zij noemt "het nationale Telecommunicatie Initiatief (NTI) waarbij de CAPT als aanjager fungeerde voor de bewustwording dat telecommunicatie niet zozeer een technisch onderwerp is, maar een belangrijke rol kan spelen in economie en maatschappij. Dit initiatief van de CAPT heeft mede geleid tot het Nationaal Actieprogramma Elektronische Snelwegen dat het kabinet begin 1995 uitbracht." Als ander wapenfeit memoreert Jorritsma adviezen over de herziening van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen.
De minister is zelf positief over snelle afronding van het wetsvoorstel, maar de commissie kon niet nalaten ook op dit punt nog een kritische kanttekening te plaatsen: Het is maar zeer de vraag of de nieuwe telecommunicatie-wet, gepland per 1 juli 1997 op tijd af zal zijn."
Onverdeeld blij is de commissie dus niet met het besluit van de minister voortaan te rade te gaan bij een algemene Raad voor verkeer en waterstaat.
Maar Jorritsma kan altijd nog ideeën opdoen met de cd-rom, die stellingen en ideeën rond thema's groepeert over het gebruik van informatietechnologie en telecommunicatie in het jaar 2013. De cd laat zien hoe we over ruim vijftien jaar zouden kunnen leven en werken. Het geeft ook aan hoe het onderwijs en de gezondheidszorg er mogelijk uit zien. Het laatste onderwerp is het functioneren van de overheid. Op basis van ruim honderd typeringen van de toekomst bepaalt de speler zijn eigen wereld.
Zelf hoopt de commissie indirect haar werk op deze manier nog even voort te zetten. "In zeker opzicht kan het spel gezien worden ais een mechanische uitvoering van de CAPT", meldt de begeleidende tekst als een pleister op de wond.
De genodigden bij het afscheid van de CAPT. vertegenwoordigers uit onder meer politiek, me
dia en bedrijfsleven. speelden met elkaar een samenvatting van het spel. Om na afloop allemaal een exemplaar op cd-rom in ontvangst te mogen nemen.
Wellicht typeerde prof. ir. Jaap van Till de situatie in Nederland op de valreep van 1996 nog het best met de opmerking: "En nu allemaal snel een goede cd-rom speler kopen."
‘Einde van het karrenspoor’
Eén van de acteurs op de cd-rom is Eckart Wintzen, oprichter van BSO, vanaf maart 1992 lid van de CAPT en thans onder meer ondernemer in ijsproducten.
"Nederland kan een perfecte proeftuin zijn: een lekker compact land, dichtbekabeld, met een enorme elektronica-industrie. Wij zijn rijk en intellectueel en hebben slechts vijf tot zes miljoen aansluitingen. Dat is te overzien."
Vooral de overheid moet het voortouw nemen, vindt Wintzen. "Bandbreedte kan niet stapsgewijs elk jaar met tien procent worden opgehoogd. Er moet ineens grote technische ommekeer plaatsvinden, een quantum leap massaal, zoals de Fransen deden met Minitel.
Breedbandige communicatie heeft alleen zin als iedereen met elkaar kan communiceren. Inverteren in een breedbandig netwerk is dan ook een politieke kwestie. Goedkeuring van investeringen moet komen van het parlement. Alleen moet men daar dan wel goed snappen waar het over gaat en daar lijkt het vooralsnog niet op."
Amateurs en semi-deskundigen kennen alleen het huidige telefonische karrenpad. Slechts een enkeling bij de overheid weet welke bandbreedte nodig is en wat er verder bij komt kijken om een goed bewegend beeld over te brengen. Zonder technische basiskennis leidt elke discussie tot niks. Internet is abstract. Je kunt het niet vasthouden, hebt er geen associaties bij uit je kindertijd. Bij de Betuwelijn hoor je de ijzeren bakken tenminste al denderen. Ook Internet via ISDN beidt weinig soelaas. Zo’n vaag ISDN-lijntje, je koopt er nauwelijks iets voor. Geen bandbreedte click and wait. Het komt ook door gebrekkige knooppunten en overbelaste machines en teveel plaatjes-transacties. Dat heb je als je teveel over een ouderwetse lijn wilt doen.
We zijn aan het einde van het karrenspoor gekomen." Daar ligt dus een taak voor de overheid. "De exploitatie van infrastructuren kan indien gewenst aan private partijen worden overgelaten. Maar de infrastructuur aanleggen, dat is een overheidstaak". Dan ziet Wintzen een visioen: "Nederland als het grootste breedbandige lab ter wereld. Broedplaats van nieuwe vindingen, exportland van nieuwe technologie. Als wij het doen, wie dan wel?