Catcher in the eye
Waarom oogcontact de killer app van breedbandinternet wordt
Ben Verwaayen moest er altijd hartelijk om lachen. Om Eckart Wintzen en zijn ideeën over de beeldtelefoon. Verwaayen, toen nog KPN-bestuurder, had zelf zo'n apparaat op zijn bureau staan. Hoewel hij zijn secretaresse nodig had om het te bedienen, stelde hij vast dat het nooit wat zou worden.
Wintzen dacht daar heel anders over. Het was ergens in 1995 en sinds het moment dat hij zich bezig was gaan houden met computers waren die vele duizenden malen sneller en krachtiger geworden. Terwijl er met de telefoonlijn, die verreweg het grootste deel van de mensheid toegang verschafte tot de elektronische supersnelweg, in al die tijd niets was gebeurd. De lijn was nog steeds van koper en de internetgeneratie ademde krampachtig door een rietje. 'Maar ooit zal er een glasvezel met een oneindige capaciteit komen te liggen, was mijn gedachte', zegt Wintzen. 'En wat ga je daar nu mee doen?'
Maar wie mee wil denken met de gefortuneerde milieuactivist Wintzen, moet zijn uitgangspunten kennen. Over de begrenzingen van economische groei op een beperkt aardoppervlak, bijvoorbeeld. 'Het is oud nieuws', zegt Wintzen. 'De Club van Rome had het er in 1973 al over. Welvaart betekent voor de meeste mensen meer nieuwe spullen waarvoor meer energie en grondstoffen nodig zijn. Die behoefte aan welvaart in de wereld zal minder ruineus moeten worden, als we onszelf niet kapot willen maken.' Maar met het opgeheven vingertje mensen wijzen op hun fouten is niet de stijl van de gebronsde zestiger met grijze paardenstaart. 'Het gaat erom mensen te verleiden tot een andere behoefte, ze een alternatief te bieden.'
Als er iets ruïneus is, is het wel de onbekommerde toename van de menselijke mobiliteit. 'Zie ze toch iedere dag weer in de file staan', zucht Wintzen. 'Twee kilo hersens in duizend kilo blik.' Volgens hem is er een alternatief: de beeldtelefoon. Maar die bestond toch al? Dat klopt. Maar Wintzen wilde dan ook iets anders, want, zegt hij, de bestaande vormen van videoconferencing waren 'kut met peren' en de webcam was slechts een 'gimmick'. 'Het werkte niet, omdat er geen wezenlijk contact ontstond', meent de activist. Verwaayen had dus een punt. Maar 'gekke Eck', zoals Wintzen vermoedt dat anderen hem noemen, bleef zoeken. Een bestaande spiegeltechnologie en een creatieve student deden hem het licht zien. Voor zijn geestesoog ontstond het beeld van een apparaat dat in tegenstelling tot alle alternatieven de gebruiker in staat stelt het zo noodzakelijke 'mind contact' te maken. 'Iets wat alleen maar lukt als je iemand recht in de ogen kunt kijken', zegt Wintzen. Drie jaar geleden richtte hij Ex'ovision op en gaf hij multimedia expert Fred Kappetijn de opdracht de klus te klaren. 'Maak iets met bestaande technologieën dat een superieur geluid en een superieure beeldkwaliteit heeft en door een gorilla is te bedienen.' 10 miljoen euro, enkele eigen patenten en verschillende prototypen later kwamen Kappetijn en zijn team van techneuten met EyeCatcher. Een apparaat met de omvang van een desktopcomputer, dat iedere oogopslag haarfijn registreert en je het gevoel geeft alsof je recht tegenover iemand van vlees en bloed zit. De beeldtelefoon van Ex'ovision vergt alleen wat van de internetverbinding, die moet breedbandig zijn. Daarna staat niets het 'mind contact' meer in de weg. 'Er zijn mensen die, als ze voor het eerst de EyeCatcher gebruiken, kijken of de gesprekspartner niet achter het apparaat verscholen zit', zegt Kappetijn. Ook Verwaayen ging om. Wintzen: "'Dit is een zwarte dag, Eckart", stamelde hij. "je hebt gelijk gehad. Maar een consumentenproduct zal het nooit worden."' Volgens Wintzen en Kappetijn wordt de EyeCatcher de killer app van breedband, wat e-mail voor smalband was. 'Begin 2004 komen we ermee op de markt (a achtduizend euro). Via de hoofdkantoren van de grote bedrijven zal het naar de consumentenmarkt druppelen en over tien jaar staat in ieder huis een beeldtelefoon', voorspelt Wintzen. 'Ook bij Verwaayen.'
cv
Eckart Wintzen
leeftijd
64
opleiding
wis- en natuurkunde. Leiden (niet afgemaakt)
rijdt
het liefst op een fiets
is ook
medeoprichter Club Schiermonnikoog (1992) praat niet
graag
over geld

