De gelaatsuitdrukking is een rijke bron van communicatie
Zijn ervaring leert dat geven eigenlijk veel leuker is dan
ontvangen. Dat is geen altruïsme of Boeddhistische
ethiek maar gewoon eigenbelang. Als je van iemand iets krijgt
dan voel je je schuldig om het te moeten vergoeden en als je
iets geeft, heb je dat niet. Voor het weggeven van
onderstaand idee heb ik een hele simpele reden. Ik loop eraf
een paar jaar mee rond maar vind domweg geen tijd om het uit
te werken en ik weet van eerdere uitvindingen hoeveel tijd en
geld het kost om een idee tot uitvoering en invoering te
brengen. Dus misschien kan ik toch veten gelukkig maken door
het hierbij weg te geven. Misschien is het niks maar brengt
het iemand anders op een nog veel beter idee.
Houterig
Wat is het probleem? Na communicatie tussen mensen via
spraak, geluid en WWW-scherm, komt beeldtelefonie nog steeds
niet echt algemeen tot wasdom, behalve via PC-ISDN en via
PC-Internet combinaties. En dan alleen enigszins bruikbaar
als je elkaar al in Real Life kent. Het is nog gebrekkig,
klein van beeld en de combinatie van bewegingen, geluiden en
beelden is houterig. Dat is jammer, want bij een gesprek
tussen mensen is de gelaatsuitdrukking een rijke bron van
communicatie.
Eckart Wintzen van Ex'tent (http://www.extent.nl) verkondigt al
jaren dat videotelefonie de echte trigger application voor
communicatie tussen personen zou kunnen worden als we elkaar
via dat medium maar recht in de ogen zouden kunnen kijken.
"Als oogcontact ontbreekt, is het praktisch onmogelijk
emoties over te brengen", schrijft Fred Kappetijn, een
van mijn illustere voorgangers als columnist in dit
tijdschrift, thans medewerker van Ex'ovision, wat Eckart
heeft opgezet om een systeem te ontwikkelen voor het
verbeteren van videotelefonie via breedband Internet. Een
sustained rate verbinding van minimaal 2 Mbps symmetrisch
tussen twee apparaten is daarvoor vereist. De
geluidskwaliteit speelt trouwens een vaak onderschatte rol in
de kwaliteitsperceptie.
Langs kijken
Wat letterlijk dwarszit is het feit dat de camera meestal
naast of boven het ontvangstbeeld zit waar je naar kijkt,
zodat je elkaar niet recht kan aankijken. Het is u vast wel
opgevallen dat de koningin in haar Kerstrede voor de TV en
nieuwslezers van bijvoorbeeld CNN je niet aankijken maar
scheel naast je kijken naar de autocue waar hun tekst op
langs rolt. Dit langs kijken gaat nog erger fout als je in
een videoconferentie je hoofd veel beweegt, zoals je dat in
een gesprek of vergadering doet. In dat geval kan je niet
inzoomen op het gezicht en zie je nog minder van de ogen.
Eckart heeft dat probleem opgelost door de camera achtereen
half doorlatende spiegel te laten monteren waarop
ontvangstbeeld wordt geprojecteerd, maar ik denk dat dat
fysiek te groot en te duur is voor massaproductie.
Alziend oog
Ik heb een ander verlicht idee, wat volgens mij simpel
uitvoerbaar is. Aan beide zijden van de verbinding brengen de
communicanten een kleine cirkelvormige stip aan op hun
voorhoofd tussen en iets boven de wenkbrauwen. Zoals de
Hindoes in India doen als rode stip op het voorhoofd in
navolging van de Urna, ofwel the Eye of Wisdom op het
voorhoofd van Boeddha. Deze stip als derde, afziend oog heeft
twee functies voorde videotelefonie. Ten eerste kan aan de
zendkant via software vanuit het opgenomen hoofd als driehoek
op het bewegende hoofd worden gelocked en zo die het mogelijk
worden ingezoomd, met behoud van enige
bewegingsvrijheidsgraden natuurlijk. Ten tweede kan het bij
de ontvanger dan dit videobeeld zo worden geprojecteerd dat
het derde oog meestal samenvalt met het gat van het lensje
van de camera, wat in het scherm is aangebracht voor opname
in de terugrichting. Op deze wijze kijken de twee mensen
elkaar dus recht in de ogen als ze met elkaar
video-foneren.
Begripvolle communicatie
Communicatie en naasten liefde zijn de echte drivers van
netwerken. Het wordt tijd dat de makers van businessplannen
voor telecombedrijven zich eens wat meer verdiepen in wat
communicatie werkelijk is. Betekenisvolle en begripvolle
communicatie tussen mensen is de echte killer application, en
die bestaat al sinds Jezus als jonge man in de keer ging in
Boeddhistische kloosters in Azië. Op Ceylon stond hij
als leerling ingeschreven als Isha-ben-Joseph. Volgens
Boeddhisten is alles verbonden in werkelijkheid en beleving,
maar ook tussen verleden, nu en toekomst. Het zou mij daarom
niet verbazen als mijn idee gewoon een herhaling is van de
teleconferenties tussen wijzen zoals ze dat duizenden jaren
geleden deden, geholpen door telecom technologie die verloren
is gegaan, maar die we steeds opnieuw zult ontdekken en met
elkaar zullen delen. Er is geschreven dat we elke 5.000 jaar
een zon uit barsting hebben waarna menselijke samenlevingen
op aarde weer opnieuw moeten opstarten. Niets nieuws onder de
zon dus: Tot ziens, in RL of op het scherm. Contact is
all!