De onthulling

Zoals je weet besteden wij veel, heel veel van onze tijd om te proberen het steeds groeiende imago van BSO ook steeds meer echt in te vullen met kwaliteit van binnen uit.

Zo zijn wij met het complete DO ruim een jaar geleden (of is het al weer twee?) naar een seminar in Brussel geweest dat georganiseerd was rond Bob Waterman, een van de twee schrijvers van het boek "In search of excellence". Nou dat was lachen! Die heren waren echt nog op zoek maar hadden de gezochte excellence duidelijk nog niet gevonden. Ik denk dat wij bij BSO nog nooit zo veel geld voor een seminar in zo'n hoog tempo verspild hebben. Het was zo'n diepe teleurstelling dat wij voortijdig zijn vertrokken. We hadden eerst de tweede ochtend nog uitgezeten omdat iemand van IBM HQ ging praten en wij zeker wisten dat als IBM op een conferentie met excellence als onderwerp en 700 gasten in de zaal als absolute topper uit de bus zou komen. Niet dus. Het was een van de stunteligste, lulligste, saaiste en dus meest averechtse reclamespots die we ooit gezien hadden. Dat was dus dat.

Vandaar dus dat ik, toen ik deze keer een uitnodiging kreeg voor het seminar 'a passion of excellence', ditmaal door Tom Peters (de andere auteur van het boek), ik wat voorzichtig te werk ben gegaan: Eerst aan kenners vragen of dit van het zelfde laken een pak was (".. nee beslist niet, in tegendeel ") en vervolgens heel stiekem wegsluipen uit kantoor, niemand meenemen en anoniem gaan kijken.

Wat een verademing was dit! Wat jammer dat ik niet iedereen van BSO had meegenomen om naar dit inderdaad gepassioneerde verhaal te luisteren. Een twee dagen durende one-man show met een spreker die 100 procent van de tijd op de top van z'n emoties spreekt, dan weer boos, boos op mediocre aanpak, op ambtenarij op de arrogantie van Business Schools, dan weer enthousiast over nieuwe ideeën, enthousiast over een jonge employee van een pakketdienst die een helikopter huurde omdat hij vond dat ondanks de 5 meter sneeuw het aangenomen pakje er toch moest komen. Ik voelde me als in een golfzwembad waar je zowat geen tijd hebt om adem te halen.

Veel van z'n voorbeelden spraken mij erg aan en dan niet alleen dat van de staalfabriek van 6000 man, die in een wereldwijd totaal gedeprimeerde staalindustrie floreert met een concept waarbij geen enkele eenheid boven de 60 man mag groeien koren op mijn molen dus.

Maar ook de strijd tegen de opkomende bureaucratie in een groeiend bedrijf. Wat dacht je van de baas die een stempel had laten maken om te plaatsen op alle ontvangen memo's en kopieën van memo's; een stempel met de tekst "ontvangen en ongelezen retour".

Een idee dat ontstaan was toen hij vaststelde dat 90% van de memo's om interne zaken gingen en niets met goede zorgen voor de klant te maken hadden. Helaas iets waar wij toch ook weer van kunnen leren. En hoe is het met jouw passie? Welke maatregel heb jij vandaag getroffen om jouw of onze dienstverlening te verbeteren, zodat de klant er vruchten van kan plukken?

Eckart