Echo

Weetje wat mij vervelend lijkt? Als je disc-jockey (diedzjee, dus) bent bij de radio en je staat je programma te presenteren, platen uit te zoeken, zouteloze of gezouten grappen bedenken, in te spelen op de actualiteit, kortom je doet al die moeite en door wat voor (statistisch) toeval dan ook heeft heel Nederland z'n radio afstaan of afgestemd op een andere zender. Sta je je daar toch voor Jan Doedel druk te maken en zo'n beetje in het luchtledige te praten.

Nou wil het geval dat ik voor een ander beroep gekozen heb of beter gezegd in een ander beroep gerold ben -ook een beetje natuurlijk omdat, toen ik 18 was, het woord disc-jockey nog niet was uitgevonden. Maar toch komt soms een beetje van het bovenstaande gevoel wel over mij. Niet zozeer als ik platen sta te draaien, maar meer als ik zoals nu weer m'n hersens zit t e pijnigen over het zoveelste "Hoofd-spreekt-stukje". Vooral zo in de zomertijd als er tamelijk weinig te doen is en iedereen die normaliter nog wat leven in de brouwerij brengt met vakantie, zit ik erg verlegen om stof om over te schrijven. En al pijnigend denk ik dan: is er eigenlijk wel een hond die die stukjes leest of sta ik me, net als bovengenoemde d.j. druk te maken om niets. En nou zit ik niet te vissen naar postzakken vol met fan- (of hate-) mail, maar het zou toch wel eens aardig zijn om van iemand een vraag of een suggestie voor een onderwerp of misschien in het meest extreme geval zelfs wel eens een reactie te krijgen.

Vooral suggesties met onderwerpen waarover je zou willen dat ik eens wat schrijf zijn zeer welkom, zelfs wanneer ze anoniem worden gedaan. Dit laatste zeker nu weer zoals altijd uit de personeelsenquête naar voren komt dat men zich niet op tijd voldoende geïnformeerd voelt. Nu weet ik wel dat het probleem van met voldoende geïnformeerd zijn ook inhoudt dat je ook niet weet waarover je meer informatie zou willen hebben.

Maar toch, als je eens begint met vragen komen er vanzelf ook associaties of dwarsverbanden naar andere zaken aan de orde die weer nieuwe vragen opwerpen etc. (Mag het een onsje meer samenspraak zijn en niet alleen monoloog?). Ik zou zeggen probeer het eens, geef een suggestie door, schriftelijk, per telex, telegram, telefax, e-mail, mondeling, via ANWB oproep, bekijk het maar, kan niet schelen, aan mij of aan Annelies. Maar zorg dat wij eens iets van je horen (overigens heb ik nog steeds geen reactie gehad op mijn opsporingspoging van het origineel van mijn Japanverslag).

Als enig (?) verschil met de d.j.'s moet ik tot mijn spijt helaas melden dat wij geen Veronica T-shirts uitdelen, laat staan de top tien toesturen aan de leukste inzending. Hoewel als je wilt weten wat het allerlulligste cadeautje is dat wij ooit als relatiegeschenk hebben aangeschaft, wellicht dat de redactie de hand over het hart wil strijken en het toe wil zenden, uiteraard naar eigen willekeur aan sommigen die reageren.

Hoe het ook zij, laat 'ns wat van je horen, hoe dan ook. Als jij op een goed punt in de bergen staat probeer je toch ook de echo uit? Ik ben benieuwd.

Eckart