Fred Kappetijn: ‘Schaarste van bandbreedte dreigende ramp’
"Het is ook nooit goed. Eerst loop je twintig jaar lang te roepen dat elektronische diensten de mensheid op een hoger plan zullen tillen, trek je als een profeet door de barre woestijn het geloof van de nieuwe media te verkondigen, vecht je tegen molens van ongeloof en onbegrip en experimenteer je eindeloos met klungelige technologieën. Al die tijd veins je geluk met het pionieren en houd je jezelf op de been met een overdosis aan optimisme. Het smaak van succes beperkt zich al die jaren tot 'Ik krijg straks gelijk' en komt niet voor uit het gloriëren in media en op podia met briljante commerciële succesverhalen.
Dat was toen. Dankzij PC, modem, Internet, TCP/IP, HTML en bladerprogramma's is de markt van elektronische dienstverlening opengebarsten. Onze samenleving is zonder internetachtige diensten onvoorstelbaar. En weer is het niet goed.
Wat is dan het probleem? Gebrek aan informatietransportcapaciteit. De dreigende (inter)nationale ramp is de bandbreedteschaarste. Het scheelt niet veel of belangengroepen zullen binnenkort onder strenge politiebegeleiding en het krijsen van kreten als 'Wij eisen meer bandbreedte' naar het Binnenhoftrekken. Via megafoons zullen meer megabitten worden geëist. De dagelijkse congestie op de autoweg wordt een verwaarloosbaar malhertje vergeleken bij het eindeloos staren naar het zich langzaam naar rechts uitstrekkende blauwe balkje onder in het computerscherm.
De latente vraag naar met audio en video opgeleukte diensten en de groei van het aanbod van webplaatsen met stromende audiovisuele informatie laten het internet in de nog verse voegen kraken. Om de capaciteit te vergroten en de knelpunten weg te nemen wordt op allerlei netvlakken glasvezelkabel ingezet. Maar dat is niet genoeg. De slag wordt uiteindelijk geleverd op wat men vroeger deprimerend 'the last mile to the end user' noemde, maar tegenwoordig met grote eerbied wordt aangeduid als 'de eerste kilometer van de begin gebruiker': De struikelpasjes van kabelexploitanten als UPC en Casema met hun kabelinternetdiensten, van telecombedrijven als KPN met hun ADSL: diensten en van mobielen met de UMTS-aanloop, geven aan dat de zegeningen van de breedbandwereld niet als manna uit de hemel komen vallen. Zullen het een luxeprobleem noemen, maar jammer is het wel. In het huidige gesteggel en gedoe bij de introductie van breedbanddiensten vormen nog maar het begin van een boeiend proces.
Onderhuids is er een toenemende behoefte aan tweeweg videocommunicatiediensten zoals videotelefonie en video conferentie. Webcams kíjken neer op menig beeldscherm werker en ieder zichzelf respecterend internationaal werkend bedrijf gebruikt wel videoconferentie-apparatuur. Naast het ontbreken van het zo belangrijke oogcontact gaan de videoconferentie toepassingen op dit moment ook gebukt onder de gebrekkige kwalíteít, die hoofdzakelíjk het gevolg is van de beperkt beschikbare en relatief dure bandbreedte.
"Zo lijkt ook de nu eindelijk succesvolle elektronische dienstverlening zich te moeten onderwerpen aan de onverbiddelijke wet van het behoud van ellende"
De roep om betere kwaliteit videocommunicatie wordt luider. Dat betekent dat de qua informatietransportcapaciteit asymmetrische netwerkinfrastructuren van Icabel en telecom, niet toereikend zullen zijn. Helaas is het maar de vraag of de van schulden krom lopende telecommunicatiebedrijven bereid en in staat zijn de bestaande 'eerste kilometers' uit de grond te maken en te vervangen door glasvezel. Wellicht lonkt daar een prachtige markt voor andere partijen zoals bouwbedrijven, projectontwikkelaars en woningbouwverenigingen."
Naam: Fred Kappetijn
Functie: directeur van Ex'ovision
Goede ontwikkeling: Als oud-strijder elektronische media ben ik ontzettend blij dat, na vele jaren moeizaam pionieren, de opkomst van internet ervoor heeft gezorgd dat elektronische dienstverlening eindelijk een maatschappelijk geaccepteerd fenomeen is geworden. Dat betekent dat er een fantastische voedingsbodem is ontstaan waarop naar hartelust nieuwe elektronische diensten kunnen worden ontwikkeld. Het wat euforische sfeertje geeft een positieve impuls omdat daardoor veel aandacht, talent, geld en regelgeving wordt gericht op het versneld ontwikkelen van internetachtige diensten. De nakende symbiose van het internet met de mobiele telecommunicatiewereld is daarvan een goed voorbeeld.
Slechte ontwikkeling: Ik denk dat niemand is geholpen met het onder de mat van de Nieuwe Economie vegen van allerhande rotzooi die niets te maken heeft met normale gezonde economische processen en bedrijfsmatige aanpak. Het is nog geen jaar geleden dat de beurskoersen van een dotcom-bedrijf door het plafond werden gejaagd na een melding dat er weer een recordverlies was geleden. Hoewel aan deze idiotie gelukkig een einde is gekomen, kan je constateren dat er nog steeds mensen rondlopen die willen doen geloven dat het verkopen van gebakken lucht moet worden beschouwd als typische activiteit die past in de wereld van de Nieuwe Economie. Dat er uiteindelijk toch eens ergens gewoon geld wordt verdiend, is misschien niet zo spannend, maar is toch wel lekker meegenomen. Dat gold in de Oude Economie en dat geldt nog steeds in de Nieuwe Economie.
Wens: Hoewel er de laatste jaren veel vooruitgang is geboekt op het Terrein van gebruiksvriendelijkheid, blijft er op dit vlak nog erg veel te wensen over. De krakkemikkigheid van veel websites is soms blaartrekkend. Het Gebrek aan basale logica en het ontkennen van de leefwereld van de leek-gebruiker, getuigt vaak van een hemeltergende arrogantie. Te snel zijn aanbieders van elektronische diensten erg tevreden met hun product en henzelf. Minder zelfingenomenheid en meer vermogen in de huid van de gebruiker te kruipen, zal het leven van menig afnemer aanzienlijk veraangenamen.