Fred

De stemming wil er niet meer inkomen. Terwijl ik dit schrijf zit ik in Seattle. Buiten is het donker en triest weer. Natte sneeuw waait om het hotel. In mijn hoofd is het ook triest. Ik heb net kantoor gebeld en met een brok in m'n keel geluisterd naar het verslag van het afscheid en de begrafenis van Fred. Nu neem ik het mijzelf nog meer kwalijk dat ik mijn trip naar Amerika niet toch had gecanceld, alle argumenten over de enorme voorbereidingsinspanning van Hester en Birgitta ten spijt.

BSO heeft afscheid genomen van een heel dierbare, echte BSO collega en ik was er niet. Ik kan mij wel voor m'n kop slaan dat ik het "werk" heb laten voorgaan voor een veel belangrijker zaak als een laatste groet aan een collega. Wat mij nog een beetje troost is de gedachte dat Fred misschien wel de laatste zou zijn geweest om mij dat kwalijk te nemen. Ons werk kwam niet dagelijks samen, maar alle keren dat wij samen iets deden straalde hij bezieling uit. Een man met een echt hart voor de zaak, waanzinnig consciëntieus en altijd bezig. Als ik iets voor hem moest doen kwam altijd op het laatste moment nog even een fax of een briefje met de laatste stand van zaken of gewoon om mij nog even aan te moedigen.

Hij was degene die als eerste de mogelijkheden bij Philips ontdekte en is in die zin de grondlegger van de ORIGIN samenwerking. Een rol die hij overigens nooit geclaimd heeft, maar insiders weten dat zonder Fred dit waarschijnlijk nooit tot stand gekomen was. Het integratieproces van twee totaal verschillende bedrijven bleek alleen toch moeilijker dan als wij nieuwelingen in dit vak aanvankelijk dachten en Fred had een van de zwaarste en meest ingewikkelde brokken op zich genomen.

Als oud Philips-man kende hij de cultuur daar en als doorgewinterde BSO-er wist hij wat er gebeuren moest. Hij kende de emoties en gevoeligheden aan beide zijden, had ook een uitgebreid netwerk van vrienden aan beide kanten en was bezig de twee werelden aan elkaar te smelten. Met volledige inzet van al zijn energie en zijn' gevoelens, altijd meer bezorgd over posities van anderen dan die van hemzelf en boordevol originele initiatieven. Hij haalde daarmee een hoeveelheid werk naar zich toe, die misschien wel meer was dan hij kon dragen.

Pas nu realiseer ik mij de enorme last die wij soms op anderen en elkaar leggen. Het is natuurlijk best een beetje belangrijk dat het goed gaat met BSO en ORIGIN, maar als dit de prijs is die wij daarvoor moeten betalen dan hebben wij ons schromelijk verkeken en dan hoeft het van mij natuurlijk echt niet meer.

Of er leven is na de dood, dat weet ik niet, maar een ding is zeker en dat is dat Fred een onuitwisbare stempel op het bedrijf heeft achtergelaten en zal voortleven in de herinnering en de harten van de vele vrienden die hij achter liet. Jammer dat dat maar zo'n kleine troost is bij het immense verdriet van Annelie en de kinderen die de warmte van hun man en vader voor altijd zullen moeten missen. Heel veel BSO-ers zijn in gedachten bij hen.

Eckart