Fruitcake

Het hoofd spreekt

Het is voor mij altijd weer een duivels genoegen om geen spreekbeurt voorbij te laten gaan waar ik uitgebreid kan zeuren over de eeuwig durende strijd tegen de overhead. Met enig meewaren kan ik dan op mijn eigen wijze badineren over de pech van andere bedrijven die ooit zijn begonnen aan (vee/ te grote) hoofdkantoren met vee/ te vee/ mensen die bovendien ook nog een onbeheersbare soort van vermenigvuldigingsdrang hebben. Waar overigens niemand van niemand weet wat hij/zij doet, laat staan dat ze überhaupt gehinderd worden door kennis over hoe de business van hun bedrijf werkt, maar zich in hun kamer verschuilen achter verder totaal zinloze titels als strategisch stafmedewerker, senior beleidsmedewerker (bestaan er trouwens ook junior bedrijfsmedewerkers?).

Top nut of the fruitcake is dan natuurlijk "de baas van het spul", die dan ook echt helemaal niet weet wat er zoal in het bedrijf gebeurt, maar die gelukkig wel beslag heeft weten te leggen op verreweg de grootste kamer met daarin het hoogstpolige tapijt dat er in de wereld te krijgen was. Gezeten uiteraard achter een bureau dat - uit één stuk gemaakt van de arbor hortus magnificanis, Waarvan er in de hele tropen nog maar één exemplaar was - met hoogwerkers en kranen via een speciaal daarvoor gemaakt gat in de gevel naar binnen gehesen is. Een baas overigens, die zich zoals een baas betaamt overal mee bemoeit, zonder dat hij ook maar de geringste clou heeft over wat de gevolgen zijn van al zijn bemoeienissen en beslissingen.

Enfin, je begrijpt het al, er komt meestal weinig goed nieuws over mijn lippen als ik het over hoofdkantoren heb. In mijn verhaal vertel ik dan ook altijd graag dat wij bij BSO vanaf het moment dat wij ca. 350 man hebben (10 jaar geleden) tot op heden (nu 3,5 duizend man) het bestuur vanuit dezelfde twee aaneen voeren en verbaas mij dan zelf altijd weer hoe wij dat doen.

Nou, het antwoord daarop is heel eenvoudig: het zit namelijk niet helemaal precies zo, want natuurlijk is ook onze administratieve overhead gegroeid. Er moeten nu niet meer 8 maar méér dan tachtig bedrijven geconsolideerd worden. Niet in één muntsoort, maar in 15 verschillende valuta, niet alleen een financiële administratie, maar ook een milieuboekhouding (en die is knap ingewikkeld), een compleet computernetwerk, gebouwd en in stand gehouden en ga zo nog maar even door.

Volgens de wet van Parkinson groeit overhead ongeacht de taakstelling autonoom met zo'n 8% per jaar (dit getal is trouwens ook terug te vinden in de jaarlijkse toename van de rijksbegroting, die aan dezelfde wetmatigheid gebonden is). Dus zou alléén daarom al de overhead over 10 jaar gegroeid moeten zijn met een factor twee. Deze twee vermenigvuldigd met de factor van de bedrijfsgroei geeft een verwachte administratieve stafgroei van de oorspronkelijke 8 naar 160 m/v.

Nou dan hebben wij toch wel geboft met onze administratie. Er zitten er nu welgeteld 16 en nog eens zo'n 20 van CS (de computerafdeling).

Nee, onze "fruitcake" is niet bepaald meegegroeid met de rest van de bedrijvigheden. En EJW moet nou echt eens ophouden met te zeuren over de overhead in z'n eigen bedrijf (wat hij intern maar al te vaak doet - die jongen spreekt zo vaak met twee tongen) en blij zijn dat hij zo'n dedicated ploeg heeft, die - bijna letterlijk dag en nacht doorgaan om de maand- en jaarcijfers op tijd klaar te hebben. Nee, laat EJ liever maar een beetje opletten dat hij zelf niet al te zeer op z'n eigen karikatuur van die top nut gaat lijken!

Admin, bedankt, ook dit jaar weer voor het op tijd leveren van alle benodigde, nieuwsoortige, te laat gevraagde, milieu gerelateerde, gecorreleerde en weet ik wat voor - cijfers, profielen en dwarsdoorsneden. Ik heb diep respect, mede gezien het feit dat ik zelf nog niet eens kans zie om een rijtje van 5 getallen foutloos op te tellen, ook niet met een rekenmachine - laat staan met een computer.