Hollandse Nieuwe

"Nee, ik ben de opvolgster van Caroline". "Ja, Keejet, Kaa ee ee jee ee tee, Philippens met pee ha en twee pees in het midden". Zo hoor ik nu al weer een paar dagen in het hok naast mij dit soort gesprekken. Ja er is dus weer een nieuwe secretaresse, die weer een beetje orde in mijn voortdurend groeiende puinhoop hoopt te gaan scheppen.

Altijd weer een vreselijk griezelig moment in het leven van een baasje om te beslissen met wie je de komende jaren de dag gaat doorbrengen. Een secretaresse is tenslotte iemand met wie je zo'n beetje alle bedrijfsgeheimen deelt en die uit dien hoofde vaak ook behoorlijk doordringt in je privacy. Verder breng je er ongeveer evenveel tijd mee door als met je levenspartner, alleen krijg je aanzienlijk minder kennismakingstijd als met een partner. Met een secretaresse heb je twee hooguit drie min of meer formele gesprekken van een half uur of iets meer en dan moet je het maar weten, van beide kanten, wel te verstaan.

Enfin er viel aan het selectieproces niet meer te ontkomen daar Caroline in het bolheidsstadium van komend moederschap terecht gekomen was van het type "een heel klein zetje en ze rolt de hele gang door". En zo zit dan op een gegeven moment na een voorselectie van ruim 100 kandidaten ene mevrouw Philippens tegenover mij als een van de laatste vier der mohikanen. "Een echte Hollandse rots in de branding" flitst het door mij heen als ik haar daar zo zie zitten. Die is vast niet kapot te krijgen, ook niet in ergste momenten van paniek. Dat beeld van die rots heeft mij tijdens de laatste selectie ronde niet meer verlaten en zo zit Keejet dan op dit eigenste moment een beetje voor zich uit te "rotsen" in het hok naast mij.

Zal niet meevallen als nieuwe eend in de BSO-bijt om "eventjes" iedereen te Ieren kennen en als cospin in mijn externe web van relaties de weg te Ieren kennen. Vooral dat laatste lijkt mij een van de moeilijkste taken om een bestand bij te houden van - en een relatie op te bouwen met mensen die je nog nooit ontmoet hebt en grotendeels ook nooit zult ontmoeten. Niet bepaald een baan voor mij, dat zou ik dus never nooit kunnen. Ik heb al de allergrootste moeite met mensen die ik wel - meestal zelfs uitgebreid ontmoet heb.

Enfin, bij deze wens ik Keejet alle sterkte bij het inwerken in BSO, bij het Ieren kennen van al mijn relaties, bij het orde scheppen in mijn troep en bij het omgaan met mijn humeuren (ik beloof dat ik vreselijk m'n best zal doen) en last but not least bij het maken van nog vele leuke BeSOgnes. En bij deze dank ik Caroline voor alles wat zij voor mij gedaan heeft, voor haar goede grappen, voor het ontcijferen van m'n handschrift, voor het vrolijk blijven bij mijn soms zwarte humeur en humor en last but not least voor het geheel in eigen stijl orde brengen in mijn chaos. Wat hebben wij gelachen. Dank je wel.

Eckart