Keelgat

Al weer bijna een jaar geleden wijdde Elsevier een omslagartikel aan een nieuw fenomeen in Nederland "de Breinwerker" en sprak daarover met Martien Kroon van AT/Utrecht en met mij en uiteraard ook met medestrijders uit het andere kamp: Volmac.

Ik had toen nogal veel tijd gestoken in de briefing van de redacteur die het verhaal schreef en was een beetje teleurgesteld over het ietwat povere eindresultaat in Elseviers Magazine. En zo kreeg dat verhaal een staartje. Wat heet. Zeg maar gerust een staart van jewelste. Want ook Birgitta vond de opbrengst te mager voor de moeite die we er ingestoken hadden. En dus, telefoontje naar de EM-redacteur, die dus toezegde dat hij bij de volgende gelegenheid wat meer aandacht zou geven aan BSO.

En zo gebeurde het dat ik twee maanden geleden terugkomend van vakantie in het vliegtuig zit, stoelriem vast, kussentje, schoenen uit, tijdschriftje helaas, de bak is leeg. Nee, nog één ligt er: niet mijn favoriete blad, maar vooruit dan maar, EM. Ik sla het open en wat zie ik? M’n eigen smoel, onder de titel "Nieuwe baas wil leuke mensen". Systematisch als ik ben lees ik eerst de laatste zin, een citaat:

...lid bij BSO. Eckart Wintzen: "Voor een bedrijf als BSO heeft de vakbond geen 'goodies' in huis. Hier werkt echt nieuwe generatie werknemers. De enige die ervoor kan zorgen dat zij fluitend naar kantoor gaan, ben ik. Niet de vakbond."

En hup voel ik de adrenaline alweer door m'n vakantiebloed stromen. Dat heb ik niet gezegd! Waar haalt hij het vandaan! Als m'n bloeddruk weer terug is tot normale proporties, lees ik de rest van het artikel dat verder best aardig is over BSO en terug op het werk besluiten we, ondanks het in de mond geschoven vlerkerig citaat, geen actie te ondernemen.

Wij niet, maar anderen wel. Zo schoot vooral deze 'geciteerde' zin het FNV totaal in het verkeerde keelgat. Die wilden wel eens praten met deze oh zo vreselijk verlichte "nieuwe werkgever". En zo kwam er een interview tot stand tussen vakbons Lodewijk de Waal en EJW ten behoeve van het FNV magazine.

Het gesprek - waar ik mij nogal op verheugd had - loopt nogal moeizaam en stuit enigszins op het oude wantrouwen van vakbondszijde tegen directieleden, maar wordt later gelukkig wat soepeler. Ik spreek daar over het belang van goede informele contacten binnen het bedrijf en betoog dat voor mij een bedrijfsstructuur en vooral - cultuur met goede contacten door alle gelederen heen een belangrijker rol speelt bij het goed functioneren, dan een ondernemingsraad. Evenals uitgebreide informele netwerken tussen instanties onderling beter functioneren dan starre commissies, adviesorganen of afgedwongen "overlegstructuren". En over hoe ik meer "zaken" doe met mijn mededirectieleden in korte informele gesprekken, dan in de officiële vergaderingen.

Zeker 15 minuten wijd ik aan deze theorie en vind deze inspanning later terug in het artikel als volgt:

"...elkaar zeggen. Informele netwerken, dat is mijn wachtwoord. Een borreltje aan de bar functioneert beter dan een ondernemingsraad. Maar…"

Het hele artikel is overigens ietwat warrig en lijkt mij nauwelijks begrijpelijk voor iemand die niet bij het gesprek was, maar opent toch nog redelijk aardig met mijn "benoeming" die aanzienlijk vriendelijker was dan ik had verwacht:

"FNV-Magazine roept Eckart Wintzen daarom uit tot de eerste, enige, echte Nieuwe Werkgever. Maar niet nadat Wintzen duchtig onder handen was genomen door Lodewijk de Waal, bestuurder van de Dienstenbond FNV…"

Maar je begrijpt dat het citaat over dat borreltje versus de OR onze PC weer in het verkeerde keelgat schoot. Ik hoop dat bovenstaande uiteenzetting al iets helpt, maar ik ben gaarne bereid op de eerstvolgende PC alles nog eens dunnetjes over te doen.

Maar de staart is langer dan dat alleen. Ook de Vara viel over deze "benoeming" en wil deze "super werkgever" wel eens aan de tand voelen en organiseert een discussie onder leiding van Mirjam Bartelsman, waarbij verder nog aanwezig de heren v.d. Kuyl (Volmac), Bolweg (Berenschot), ter Hart (FME), Veenman (Vervoersbond), Frijnse (2e kamerlid PvdA), Prof. Pen en Pim Fortuyn.

Ik heb nog niet besloten of ik mee zal doen, want de discussie valt samen met een door mij gepland bezoek aan Brussel, maar zo ja, kun je het (voorlopig?) laatste puntje van het staartje beluisteren in het radioprogramma "De Stand van Zaken" op zaterdag 21 maart om 10.03 uur. Zou ik daar zo goed op m'n woorden kunnen letten dat ze niet wegschieten in een verkeerd (keel)gat?

Eckart