Koot en Bie, tsjilpen zoals ze gebekt zijn

achteraf

Van Kooten en De Bie.- Zondag. Nederland 3. VPRO.

De hypocrisie van het herdenken. De landelijke verontwaardiging rond het vertrek van de familie Gümüs ' De bruikbaarheid van De Telegraaf als hondenpoep-opruimpapier. Het is een greep uit de onderwerpen waarmee Kees van Kooten en Wiin de Bie in Villa VPRO, voor de gelegenheid omgedoopt tot AlleStaete ('en/en profijtbedrijvigheden'), het spits afbeten van hun vijfentwintigste seizoen voor de VPRO.

De eerste aflevering van een reeks van twintig, schreven de komieken in de VPRO-gids, zou gaan over 'van die gewone dingen, waar je gedachteloos aan voorbij gaat; om je honderd meter of vijf minuten verderop te realiseren dat je zojuist iets eigenaardigs hebt waargenomen.' Het mocht niet zo zijn: Van Kooten en De Bie beten zich net zoals in voorgaande jaren vast in door de media wijd verspreide modernismen.

Sinds het vorige televisieseizoen zijn Van Kooten en De Bie niet meer achter het Acht Uur journaal geprogrammeerd. Daardoor is het duo de kans ontnomen. te reageren op het laatste nieuws. Zij moeten het doen met ergernissen over actuele zaken.

Daar zaten ze dan weer, voor een scherm waarop ditmaal een schuin oplopend grasveld te zien is - een tuintje dat zij 'ons eigen poldermodel' noemen. Voor dat oplopende gazon staat een hek. Op het hek zitten twee mussen.

Van Kooten en De Bie hebben iets met die miezerige vogels. Tenslotte omlijsten zij hun programma ook met een gezongen versie van Jan Hanlo's gedicht De Mus. Getsjilp - daaruit bestaat volgens Het Simplisties Verbond het leven.

Meneer Kans, de schoonmaker van AlleStaete, tsjilpte er zondag lustig op los. Tijdens een dialoog met Van Kooten en De Bie maakte dit typetje van Van Kooten (met Haags accent en stofjas) zich boos over van alles en nog wat. Van de milieuvriendelijke auto van Eberhard Strinsen (een parodie van De Bie op zakenman Eckart Wintzen) moest Kans al helemaal niks hebben.

Niet alleen schoonmaker Kans wond zich op over allerlei kwesties. Van Kooten en De Bie bleken een sombere zomer achter de rug te hebben. Wie de daklozen krant koopt, stelde De Bie als dakloze, doet dat om zijn schuldgevoel af te kopen. Bij het verzenden van e-mail gaat 'de opwindende tussentijd' tussen het posten en het aankomen van de brief verloren. Ook om over na te denken: herdenkende burgers slaan elkaar de kop in met een bos bloemen.

Het zilveren televisiejaar van Van Kooten en De Bie begon met de bekende, kluchtige toneelstukjes. Sommige waren grappig. Andere, zoals met Eberhard Strinsen, waren over te veel minuten uitgesmeerd. Daarbij was de keuze van de onderwerpen weinig verrassend; het zou pas opzien baren als Van Kooten en De Bie het optimistische geluid uit het zakenleven, met zijn 'en/en situaties', hadden genegeerd.

Het wachten is de komende weken op de eerste eigenaardige, desnoods cultureel onhygiënische grap.

Ronald Ockhuysen