Life in the fast lane
Vorige week was Eckart Wintzen, de numero uno van BSO/Origin, even op de analoge highway, de televisie. Net mijn jongste broer. Mijn jongste broer hield niet van kaas. Kan gebeuren, ik hou tenslotte zelf niet van stamppot rauwe andijvie. Maar mijn broer hield ook niet van pindakaas, leverkaas en hoofdkaas. Dat kan geen kwestie van smaak zijn. Daar moet een kronkel in de redenering zitten. Eenzelfde kronkel smeet Wintzen op de buis, toen het over de digitale highway ging. Highway betekent zoiets als snelweg, en is een beeldspraak, Er is natuurlijk geen spraken van asfalt, maar van een kabeltje. Geen benzinestations en wegrestaurants, maar verdeelkastjes en settop computers.
Desalniettemin meende Wintzen dat er beter een digitale highway kan komen dan een hogesnelheidstrein of een Betuwelijn. Alsof Karel Appel op één lijn, kan met Granny Smith, De hogesnelheidstrein heeft te maken met hoge snelheid. En de Betuwelijn met transport. En de highway met transport van data op hoge snelheid. Maar om daarom het een tegen het ander wet te strepen heeft te maken met de total immersion uit de Virtual Reality. Denken dat wat op het beeldscherm verschijnt de werkelijkheid kan vervangen.
En inderdaad, toen kwam oma op, de proppen. Op dit moment moeten we met z'n allen in de auto naar oma toe (over de highway). Met de digitale vierbaansweg hoeft dat niet meer, aldus Wintzen. Dan hebben we volwaardige beeldtelefonie, en kan oma gewoon op het beeldscherm aan tafel zitten. Wat hij vergat was zijn eigen reisjes naar Schiermonnikoog, per helikopter als het asfalt te vol is. Een beetje dapper doorredenerend had hij ook kunnen zeggen dat ook die uitstapjes van het prograrnma kunnen worden geschrapt als de digitale highway een feit is. Dan zetten ze gewoon een stel beeldschermen op de bar van Motel van der Werff en gieten die vol met bier en jenever. Gulden per minuut, gewoon net als in Frankrijk tol heffen voor de snelweg.
Nee, niks tol, de overheid moet in plaats van de Betuwetijn en de HS-lijn de digitale highway aanleggen. Even snel naar Parijs, romantisch etentje in een land waar echt lekker eten nog bestaat? Niks ervan. Plaatje van de Eiffeltoren en een filmpje over een vijf-gangen-menu in Maxim's. En een diepvriespizza in de real reality. Vriendinnetje in Brussel? Welnee, gewoon een porno'tje op de Video On Demand. Oma overleden? Gaan we vanavond gezellig naar de crematie kijken. 'Voor Pa zo nu en dan een bierreclame er tussendoor, voor ma is er nog altijd de reclame voor die koffie die op de woonboot ook al, naar armoe smaakte. Hoe krijgen we tachtig ton ijzererts naar Polen? Camera ervoor en een beeldschermpje in de hoogoven. Met de groeten van de Overheid.
Het wordt hoog tijo dat we de digitale A4 glasvezelnet gaan noemen, want als zelfs big shots van succesvolle softwarehuizen het verschil tussen een handpeer en een muilpeer niet meer weten is er spraken van Hoge Nood. Misschien, overbodig, maar toch even gezegd: De Digitale Highway heeft niets te maken met vervoer van fysieke entiteiten, als daar zijn, personen, vruchten of mineralen; Het is gewoon een soort telefoon waar ook beeld over kan, meer niet. Kunnen wij Hotel van der Werff bellen? jawel. Kunnen wij Oma bellen? jawel, Maar alleen al de verschijning van jan Fischer is een bezoek aan het eiland waard. En als ik mijn kinderen vraag wat zij zo bijzonder aan oma 1 vinden is dat: Kokintje! En Oma 2: Tomatensoep! En hoe gaan wij naar Schier, en naar Oma? Inderdaad. Met de bus. Die zit trouwens ook in uw computer. Vergelijk dus gewoon de videokaart met de strippenkaart. BSO staat achter U.
Jens van Nigtevegt