Luxe problemen

Ondankbare honden zijn het, aandeelhouders. Onlangs konden ze in de krant lezen dat zij bij gelegenheid van het afscheid van topman Morris Tabaksblat de hoofdpriis in de Unilever-loterij hadden gewonnen. Zestien miljard gulden zat er in de jackpot. En wat doen ze? Nog geen bedankje kan er af voor die sigaar - 34 procent extra gratis koerswinst over het afgelopen jaar - uit eigen doos. De aandelenkoersen geven geen kik.

De markt heeft altijd gelijk. Een tijdelijke kunstmatige verhoging van de winst per aandeel biedt dus weinig toekomstperspectief. Sparen voor slechte tijden of voor het opbouwen van een oorlogskas acht men onnodig. Je kunt met dat geld beter andere aandelen kopen, vindt de Unilever-top blijkbaar. Welnu: food doet het altijd goed in zwaar weer. Waarom dus geen aandelen in concurrent Procter & Gamble aangekocht? Die zijn nu een stuk goedkoper dan Unilever. Aan het roer staat de Fries Durk Jager. Unilever-topman Niall Fitz Gerald legde het enkele jaren geleden nog tegen hem af in de Omo Power-affaire. Of anders aandelen Benckiser misschien. Aan het hoofd van deze Duitse concurrent staat de 43-jarige Nederlander Bart Becht.

Is de miljardenjackpot nu een nieuwe trend bij een nieuwe en harde generatie Unilevertoplieden, die hun voorgangers in januari in het zakenblad Forbes nog verweten aan emotioneel management te doen? Of is deze nivellering-op-korte-termijn afgekeken van bewindslieden in verkiezingstijd, die daarmee overigens op langere termiin ook altiXd weinig affectie opwekken?

Men had met een deel van het overschot natuurlijk ook goede doelen kunnen sponsoren, zoals Goldman Sachs onlangs deed. Daar houden werknemers en consumenten een warm gevoel aan oveL Veel bedrijven gaven al het goede voorbedd. VSB-bank richtte een cultureel fonds op. Center Parcs oprichter Piet Derksen zette zijn spaarcenten in voor de htholieke zaak. En Eckart.

Wintzen, oprichter van softwarehuis BSO. schonk zijn prive-belangen in een aantal kleine vernieuwende bedrijfjes aan goede doelen.

Ter geruststelling: praktische bijbedoelingen waren er ook. VSB kon om juridische redenen het geld niet aan haar vermogen toevoegen. Derksen achtte het slecht voor ziin kinderen - wat na zijn dood bewaarheid werd. En Wintzen moest schenken om de schiin van belangenverstrengeling met zijn bestuurdersschap bij de charitatieve Postcodeloterij te voorkomen.

Unilever kan ook te rade gaan bij Philipstopman Cor Boonstra. Die bouwde in navolging van zijn Amerikaanse bazen bij Sara Lee/Douwe Eg,berts aan een uitgelezen kunstcollectie. En we hebben hier toch niet met een watje van doen. Nu houdt hij vanuit de Amsterdamse Rembrandttoren toezicht op de Stichting Nationaal Fonds Kunstbezit van Vereniging Rembrandt. Dit fonds kreeg zoals bekend van De Nederlandsche Bank 110 miljoen gulden belastinggeld cadeau om Mondriaans Victor,v Boogie Woogie te kopen. Misschien kan Unilever die omstreden 110 milioen weer in de staatskas storten.

En anders zou Unilever wellicht ook eens contact op kunnen nemen met Van Melle, een bedrijf uit dezelfde milieugevoelige voedingsmiddelenbranche. Van Melle steunde commercieel succesvol het Wereld Natuur Fonds. Want met ideele sponsoring kun je, naast maatschappelijk draagvlak, op langere termijn ook aardige rendementen kweken. Door dat warme koopgevoel.

De auteur is directeur van Elite NetworlS Research (http://www.elite-research.org).