Multimedia-Academie voor een schoner Milieu
Eckart Wintzen software-ontwikkelaar. Maar sinds hij zijn bedrijf BSO enkele jaren geleden voor honderden miljoenen guldens verkocht aan Philips, noemt hij zichzelf graag milieu-activist. 'Maar dan niet zo een met geitenwollen sokken.' Wintzen is een activist met ettelijke miljoenen in zijn zak. Via zijn bedrijf Ex'tent investeert hij in bedrijfjes die in zijn ogen een positieve bijdrage aan milieu of samenleving leveren. Bijvoorbeeld in het alternatieve opinieblad Ode, de milieuvriendelijke ijsjes van Ben & Jerry's en het 'verantwoorde' reisbureau Multatuli Travel. Sinds begin dit jaar hoort daarbij ook de multimediaschool Ex'pression. Op dat opleidingsinstituut in de San Francisco Bay Area worden geluidstechnici en grafisch ontwerpers in een stoomcursus opgeleid voor een baan in de multimedia-industrie.
Wie Wintzen vraagt waarom hij ruim 40 miljoen gulden stopt in een high tech beroepsopleiding aan de andere kant van de wereld, krijgt eerst een filosofisch antwoord. Want behalve als activist afficheert Wintzen zichzelf ook graag als multimedia-goeroe. Kort samengevat zijn milieuvriendelijk. In plaats van de hele wereld over te vliegen om iemand op te zoeken, kun je hem via Internet in je eigen huiskamer ontmoeten. En cd's, videobanden of computerspelletjes moeten nu nog met vrachtwagens en vliegtuigen van de fabriek naar de muziekwinkel of de videotheek worden gebracht. In de toekomst kun je die zo van Internet plukken, verwacht Wintzen. De afgestudeerden van zijn multimedia academie moeten zo zorgen voor het digitale, milieuvriendelijk amusement van de toekomst. 'En het is fun om bij de nieuwe-mediascene te horen, ik krijg er zoveel energie van', roept de man die zichzelf op de website van Ex'tent voorstelt als 'Hoofd Chaos, bijnaam: De Grote Grijze Grotte Gruwel'. En o ja, voegt Eckart Wintzen daar desgevraagd aan toe, het is natuurlijk ook een investering die uiteindelijk geld op moet leveren. Want behalve hippie is Wintzen vooral ook zakenman. De vooruitzichten voor Ex'pression zijn lang niet slecht. In de hele Bay Area, waar onder meer Silicon Valley deel van uitmaakt, struikel je over de nieuwe-mediabedrijven. En al die bedrijven zitten te springen om talentvolle, jonge mensen, die goed zijn opgeleid. Dat talent moet Ex'pression gaan leveren, zo beloven de kleurenfolders. De opleiding duurt veertien maanden en er zijn twee richtingen. De ene is voor studenten die geluidstechnicus of producer in de muziekindustrie willen worden. De andere richting leert de studenten grafische ontwerpen te maken met de computer. Wie daarin afstudeert kan gaan werken bij een ontwerpbureau voor websites, een bedrijf voor computerspelletjes of kan special effects gaan maken voor speelfilms. Beide opleidingen hebben een hoog praktisch gehalte en houden het midden tussen de kunstacademie en de mts. Zo ook de studenten. Sommige zien er uit als de clichematige computernerd, anderen lopen rond met blauw haar en diverse neus- en lipbellen.
De school zelf heeft de uitstraling van een hip beginnend multimediabedrijf. Het gebouw is gevestigd in een wat rommelige buurt met oude industriele pakhuizen in het plaatsje Emeryville, aan de baai van San Francisco. De muren van de school, zowel binnen als buiten, zijn geschilderd in knallende tinten, geel, rood en paars. Zelfs de i-Macs in een van de compterlokalen zijn uitgerust in de drie schoolkleuren. Midden in de hal staan drie manshoge supercomputers, met paarse ribbels, in een enorme vitrine. Die opstelling moet benadrukken dat Ex'pression enkel gebruik maakt van de modernste apparatuur.
Behalve de hypermoderne studio's waar studenten onder meer om leren gaan met de nieuwe DVD-techniek, komt er ook een oude afgeragde garage in het gebouw. 'De meeste beginnende muzikanten beschikken niet over de nieuwste technieken', legt schoolleider Gary Platt uit, 'maar nemen hun eerste plaat op met aan elkaar gesoldeerde apparatuur in hun garage.' Ook die high tech kant van het vak moeten de studenten onder de knie krijgen.
Het schoolgeld voor Ex'pression bedraagt 27 duizend dollar. Dat is zelfs voor Amerikaanse begrippen veel. Ter vergelijking: de kunstacademie in San Francisco kost 13.500 dollar per jaar. En zelfs de prestigieuze Stanford University aan de overkant van de baai, kost 'maar' 22 duizend dollar per jaar.
De studenten lijken daar geen probleem mee te hebben. 'Mijn vrienden die rechten studeren, moeten veel langer naar school', zegt een van hen. 'Die hebben uiteindelijk een studieschuld van honderdduizend dollar.' Deze student hoopt na 14 maanden klaar te zijn. En dan, denkt hij, kan hij terecht in de goedbetalende computerindustrie. 'Startsalarissen liggen rond de 70 duizend dollar per jaar', weet hij al.
Het tempo van de school ligt hoog. Studenten hebben 45 uur college per week, en dat is exclusief huiswerk. 'Voor een sociaal leven heb je geen tijd meer', zegt een studente. De hoge werkdruk lijkt goed aan te sluiten bij het moordende tempo en de arbeidsethos van Silicon Valley. Ook daar ontzeggen veel twintigers en dertigers zich ze U een sociaal leven om lange dagen in een werkcel achter hun computer door te brengen, in de hoop het binnen een paar jaar tot Internet-miljonair te schoppen.
Als de deadline voor een opdracht nadert, blijven sommige studenten zels 24 uur per dag op school, net zoals de werknemers in de computerspelletjes of software-industrie dat af en toe doen. 'De school is altijd open', legt een Duitse student uit. En als hij moe wordt, rolt hij een matje en een slaapzak uit in de bibliotheek.
Martijn de Waal