Ongerust

Veel leuke reacties hebben wij gekregen naar aanleiding van ons voornemen om met Philips samen de internationale markt op te gaan. Telegrammen, brieven, faxen en zelfs bloemen kwamen hier binnen om ons te feliciteren met deze fantastische stap voorwaarts. De eer voor dit onderhandeling resultaat komt overigens geheel toe aan Johan en Bram. Zij zijn op een overeenkomst uitgekomen waar alle partijen blij mee zijn: BSO om de versnelde mogelijkheid om internationaal te gaan (ruimschoots binnen onze financiële mogelijkheden) en Philips omdat zij twee vliegen in een klap slaan: verhoging van de effectiviteit van hun (interne) automatisering, ondersteuning en een (minderheid) belang in een (straks dan) internationaal bedrijf in commerciële dienstverlening.

Voor de medewerkers van beide, BSO en PASS, ook goed nieuws. Voor de BSO'ers die door de versnelde internationalisatie ineens veel nieuwe carrière mogelijkheden krijgen en voor de PASS (passers?) mensen die toetreden tot een aanzienlijk flexibeler doorgroei systeem dan zij nu gewend zijn bij Philips.

Iedereen blij dus, ook de beurs, want of het nou toeval was of niet, weet ik niet, maar in de twee beursdagen na de persmededeling steeg de Philipskoers met 80 cent ("flippen plus tachtig") en daalde die van Volmac met eveneens bijna een gulden. Ook de vakbonden reageerden positief, aldus het half elf journaal van donderdag. Jammer alleen dat het NRC van vrijdag in een twee koloms kop bericht dat de "Bonden ongerust (zijn) over BSO".

De industriebond FNV vraagt zich af of "BSO wel een geschikte partner is..." en of de combinatie van PASS en BSO "wel zo gelukkig" is. Vooral uit de mond van de FNV een interessante opmerking, temeer daar BSO twee jaar geleden nog in het magazine van de industriebond FNV werd uitgeroepen tot "de eerste, enige, echte nieuwe werkgever". Dit in het kader van FNV's zoektocht naar de nieuwe arbeidsverhoudingen in de komende eeuw ("FNV 2000"), waarbij zij de 10 geboden van de nieuwe werkgever hadden opgesteld (zie hiernaast).

Mij bekruipt natuurlijk de totaal onjuiste en ietwat onaardige gedachte dat de bonden zich meer zorgen maken over de organisatiegraad (hun invloed dus) dan om het échte welzijn van de medewerkers. Een gedachte die ik natuurlijk volledig terug verwijs naar de plek vanwaar hij mij bekroop.

Maar eerlijk gezegd, ook ik maak mij ongerust, overigens absoluut niet over de medewerkers want daar is naar mijn oprechte mening geen enkele reden tot zorg, maar wel over BSO zélf. Want ook in de bijkans verdubbeling die ons te wachten staat zullen wij moeten blijven pezen om aan onze eigen kwaliteitsnormen te voldoen. En zelfs nu al, voordat het zover is, signaleer ik af en toe een kleine barstjes in onze laklaag. Want: hoe komt het dat het ons niet altijd meer lukt om onze sollicitaties netjes te behandelen (zie brief op pagina 3) hoe komt het dat als je honderd commerciële Infolutie-gaande BSO'ers vraagt hun (zo broodnodige) feedback te geven, dat door welgeteld slechts 7 man gedaan wordt, hoe komt het dat wij een klein pakhuis vol weggegooid kantoor meubilair hebben (geen zin om even op te knappen of te verhuizen?). Hoe komt het dat etc, etc.

Beste BSO'ers, als wij geen kans zien ons succes met de typische Hollandse schouders van zuinigheid en vlijt te dragen, hebben wij inderdaad allemaal reden tot ongerustheid. Niet alleen de FNV.

Eckart