Oordeel

Ook jij hebt ongetwijfeld de laatste weken van het jaar wee,r iedere nacht liggen woelen omdat die vraag maar aan je knaagde. Die vraag of ook ik aan een beoorde- lingsgesprek onderworpen word en zo ja, wie dat dan moet voeren. Ik kan je gerust stellen: ja, ook ik ben onderworpen aan een eindejaarsgesprek en ook bij mij waren de beoordelaars (Annelies en Sip) niet onverdeeld gelukkig met mijn "prestaties" van het afgelopen jaar.

Veel geknor heb ik over mij heen moeten laten komen over mijn inefficiënte tijdsindeling met als gevolg vaak tijdgebrek. En dat laatste heeft weer tot gevolg - soms - last minute handelen, onoirbare werktijden, een ongezond leefpatroon, maar vooral prikkelbaarheid, een fenomeen dat natuurlijk niet in volle dank door mijn omgeving wordt afgenomen.

Natuurlijk heb ook ik, niet zozeer met het oog op een mogelijke positieverbetering als wel ter optimalisatie van het werkklimaat, met volle teugen uit de beker der goede voornemens gedronken en dus besloten om eerst eens lekker met vakantie te gaan. Onder het motto: zolang je maar op het strand zit kun je op kantoor niets fout doen, je raakt veel minder geprikkeld en als af en toe ook nog eens op een surfplank gaat staan doe je bovendien ook nog wat aan je gezondheid. Maar ja, op den duur blijkt het toch maar een halve oplossing want langzaam maar onverbiddelijk groeit de stapel met binnengekomen post terwijl het 'uit'-bakje zorgwekkend leeg blijft.

Een iets te extreme oplossing dus. Dan maar de weg van het midden ingeslagen: minder afspraken (hoe leuk of interessant dan ook!) aannemen, en die dan in minder tijd afhandelen (minder ouwehoeren dus), toch eens iets aan lichaamsbeweging doen en ook af en toe tijd maken om naar een concert of zo te gaan. Het klinkt allemaal zo gemakkelijk maar valt toch om den donder niet mee. Vooral dat laatste "tijd maken"; hoe doe je dat? Noch de relativiteittheorie van Prof. E. noch de Gouden Gids bieden echt soulaas bij het fenomeen tijd maken.

En daar waren ook de trouwe lezers van deze column dan ook bijna slachtoffer van geworden. Want geheel volgens het schema van goede voornemens was de afgelopen maandagmiddag niet volgeboekt, maar vrijgehouden voor deskwork, een klein directieoverleg, gezondheid en cultuur. Annelies zei nog: "Denk je ook nog aan je stukje voor BeSOgnes", "Jaaaaaha" , en zo gebeurde het dan weer dat wij maandagmiddag een iets te kort (net niet alles besproken) overleg hadden, Sip en ik ons hebben laten blootstellen aan een schier eindeloze rij martelingen van de Sportschool 'Golds Gym' (gezondheid), gauw douchen, nog even wat post ("denk je nog aan BeSOgnes?", "Jahaaa") en door naar de aandeelhoudersvergadering die inderdaad 3 minuten, 40 seconden duurde, nog even een 'wandelgang gesprekje' met onze president commissaris Enno Wiersma, naar huis scheuren (geen tijd om te tanken), babysit ophalen en met Marijke naar het concert van Paolo Conte (cultuur), alwaar ook Annelies en Carla aanwezig (niet geheel toevallig), nog even met z'n allen een biertje kopen (goed humeur). "En wanneer ga je nou je stukje voor BeSOgnes doen?". "Nou, morgen voor de vergadering in Amsterdam", "Maar die begint om half negen", "Na de vergadering dan". "Ja, maar ik moet het wel om twaalf uur hebben".

Het is nu tien voor één. Ik doe het nu al in m'n broek voor de volgende beoordeling.

Eckart