Op de grote hoop

Behalve dat ik heel leuk werk heb, is één van de andere gunstige bijkomstigheden van mijn baan dat het ook nog heel behoorlijk betaalt. Ruimschoots voldoende bij voorbeeld, om er niet alleen een boterhammetje pindakaas voor te kopen, maar ook een complete warme maaltijd.

Niettemin wil het feit dat nou net in zo'n baan je voortdurend wordt vrijgehouden en je overladen wordt door kleine en grote attenties. Zo kan ik dan nu de balans opmaken over het afgelopen jaar en mededelen dat ik genoten heb van 82 lunches "van de zaak" (merendeels BSO) en verder 59 zakendiners, 47 keer broodjes bij de vergadering en 23 koude buffetten om de avondhonger te stillen. Zo scharrel je dus nog aardig wat bij elkaar. Daar moet ik dan nog aan toevoegen dat "het bedrijfsleven" verder nog 28 keer is opgekomen voor m'n ontbijt.

Voordat Onno Ruding nu helemaal in extase raakt en mij gaat pakken voor betaling in natura, wil ik dan nog wel graag vertellen dat ik in het normale leven het ontbijt skip en bij voorkeur ook niet lunch teneinde niet helemaal dicht te groeien.

Soms denk ik wel eens hoe ik in m'n studietijd gesnakt zou hebben naar zoveel 'gratis' maaltijden en borrels, maar ja toen was er dan letterlijk ook niemand bij wie het opkwam om deze jongen eens te trakteren op - al was het maar - een broodje van de zaak. En dan te bedenken dat dat nog lang niet alles is! Nu moet ik bekennen dat ik het niet allemaal heb bijgehouden, maar als ik een beetje in m'n geheugen graaf en het kerstlijstje er bij pak, kom ik tot de volgende (onvolledige) opsomming in tamelijk willekeurige volgorde.

5 Zakagenda's, helaas onbruikbaar: mijn 1987 agenda is gewoon bij de kantoorboekhandel gekocht, 8 wandkalenders, zonder uitzondering exemplaren die in aanmerking komen voor de prijs van het meest onoriginele cadeau of het toppunt van wansmaak: allen onbruikbaar, 2 bureauagenda’s, waarvan er één bruikbaar bleek voor Marijke. Twee taarten en circa 30 stukjes taart (zie boven).

Een plaat van de Dolly Dots (!), twee Tros-kompassen (voor een abonnee op vrije Geluiden, die bij het zien van het Tros of Avro- / vignet al een beetje moet kokhalzen en niet weet hoe snel hij naar de buis moet hollen om hem om te schakelen of af te zetten).

Een staatslot dat afgevloeid is naar Annelies, die er hoop ik niet zo veel mee gaat winnen dat ze ophoudt met werken (Annelies denkt overigens dat het lot afkomstig is uit een onbestaande serie). Drie palingen, een zalm, een fles champagne met 2 glazen en één zonder glazen. Een boek over design, één over kunst en één over Management.

Een doos wijn, een wijnkoeler (doorgeschoven door Birgitta, dank je wel, Birgitta). Een zaklantaarntje, totaal 6 bedrijfsdassen, Rubik's nieuwe speeltje (dank je wel Birgitta), een spelletje Solitair, een muziekbandje met 'de vier jaargetijden', een fles cognac, een broekenpers (die ik wegens 'te groot cadeau' heb geretourneerd), een T-shirt (dank je wel Rina), een fles bijzonder goede wijn, een zak borrelnootjes, een marmeren zuil, een zeer handig boekje over Mexico (dank je wel Carla) en een briefje van vijf gulden (altijd mooi meegenomen!), het leesbrilletje dat Piet Heijne ophad bij zijn parodie op een bebrild en bewenkbrauwd directeur van BSO in Malabata met een bijzonder geestig gedicht (dank je wel Piet).

Een reisgarnituur met mini kantoorspulletjes, in grote dank aanvaard door Carolien en tot slot nog twee vulpotloden en circa 20 stuks ander schrijfgerei, 281 kerstkaarten, 2 horloges, een 'ruimte-ijsje' en een Asprobruis om de verzameling compleet te maken.

Een dan maar hopen dat de hoop niet zo groot geworden is dat de duivel hem conform het oud Hollands gezegde hem groot genoeg zal vinden dat hij hoopt hem te kunnen gebruiken voor zijn hoop.

Eckart