Over val- en ker-kuilen
"Dan zien we later nog wel hoe we dat gaan aanpakken", zeg ik nog tegen die alleraardigste man als ik hem uitlaat en we bij de lift afscheid nemen. We moeten daar een beetje leuk verhaal van maken, daar zijn we het roerend over eens, want het gaat toch om een behoorlijke smak centen en met het onderwerp kun je een heleboel leuke dingen doen. Met een gevoel van tevredenheid loop ik weer terug naar m'n kamer.
Er komen bij mij per jaar zo'n drie- tot vijfhonderd sponsoraanvragen binnen, variërend van de reparatie van de kinderstoeltjes van de kleuterschool in Grumst tot maffioze megalomane gigaprojecten van zogenaamd milieu-vriendelijke maar hoofdzakelijk eigen zak vullende monocultuur bosaanplantingen, waarvoor dan eerst voor halsafsnijdende vierkantemeterprijzen provinciegrote lappen grond moeten worden gekocht van een projectontwikkelaarsbedrijf, dat trouwens ook in handen blijkt te zijn van de aanvrager, die die grond overigens een paar maanden daarvoor blijkt gekocht te hebben voor een paar gulden per vierkante kilometer en die daar nu een.prijs voor vraagt alsof het om hartje Tokyo gaat.
De binnengekomen sponsoraanvragen worden verdeeld over vier stapeltjes, met name - in oplopende dikte - een meestal wel zéér flinterdun "stapeltje" van de categorie hartstikke leuk idee, moeten we doen - een ook bijna altijd leeg "stapeltje" - moeten we (lees: Birgitta of Willy) nader bekijken; een stapeltje "wellicht iets voor de Home Foundation" en de allergrootste stapel: "kan na vriendelijke beantwoording direct door naar de prullenbak". Want helaas heeft BSO toch geen belangstelling voor een advertentie in het schoolkrantje van een Titjerksteradeler moeder mavo, noch voor de sponsoring van een studentenfeestje of -almanak. In het geval van vandaag spreek ik met mijn Home Foundation-pet op omdat vogelbescherming evident in de doelstelling van deze stichting valt.
Bij de eerste telefoongesprekken en correspondentie had ik wel duidelijk gesteld dat de Home Foundation alleen belangstelling heeft voor goed gedefinieerde projecten waar een spannend verhaal over te vertellen is.
Al pratend komen wij tot een budget van 10.000 gulden en bedenken wij om het fonds hoofdzakelijk voor voorlichting en motivatie te gebruiken, immers gebrek aan kennis is de hoofdoorzaak van de meeste ecologische problemen en we kiezen voor de kerkuil als "the bird of the year". Ik vertel hem enthousiast dat de Home Foundation tot stand is gekomen door giften van BSO'ers en dat we natuurlijk voor een leuk verhaal in Besognes moeten zorgen. Ja dat begrijpt hij allemaal, maar het is nog niet zo ver, want als wij met elkaar spreken is het februari en pas in de zomer zullen wij het onderwerp verder aanpakken.
Wie schetst mijn verbazing als er plotseling bij ons dozen worden afgeleverd met een "kerkuil-special" van onze vogelaars, waarin ten onrechte wordt vermeld dat BSO/Origin sponsor zou zijn van die uitgave. Jammer van het spannende verhaal dat nu niet doorgaat, jammer van de verkeerde vermelding, maar fijn voor de kerkuil, moeten we dan maar denken. Veel dank aan de BSO'ers die destijds hebben bijgedragen aan de Home Foundation, die dit jaar nog zeven andere projecten gesteund heeft voor een totaal bedrag van bijna fl 70.900,-. In datzelfde jaar is overigens het fonds door rente en giften gegroeid van 170 duizend gulden tot ruim twee ton.
Over die andere projecten schrijf ik een andere keer nog eens, maar gezien de bijlage was het nu even het moment om te vertellen hoe ik in deze valk-uil gevallen ben.