Sip

En dan ineens is hij weg, echt weg. Je maat waar je meer dan 10 jaar intensief mee hebt samengewerkt. Ouwe stomp is niet moe maar vindt het tijd om op te stappen. Een gevoelsmens, een niet weg te denken motor achter de BSO-cultuur, gaat z'n eigen weg. Hij laat voor mij (en niet alleen voor mij!) een gat achter dat zich met zekerheid niet meer laat opvullen.

Een bron van inspiratie was hij en een klankbord dat altijd net weer een andere kijk had op problemen of nieuwe situaties. In tijden van nood of depressies zag hij kans om die vonk van enthousiasme weer terug te krijgen in de ogen van degenen die even de moed hadden laten zakken. Een absolute meester in het schuiven van mensen naar die plekken waar ze het uiterste van zichzelf konden laten zien, en altijd weer verrassend.

Jammer dat Sip ons nu verraste met zijn beslissing om een nieuwe weg in te slaan. Natuurlijk respecteer ik dit besluit, maar wennen kan ik nog niet aan het idee dat ik niet meer dagelijks binnen kan lopen bij een vriend met wie ik, letterlijk, alles kon bespreken en heb besproken.

Natuurlijk gaat een afscheid van iemand met wie ik 10 jaar lang zo intens heb samengewerkt, met wie je bij elkaar geteld wel een vol jaar of meer hebt gediscussieerd, met wie je over bergen en door dalen bent gegaan, je niet gemakkelijk af.

Namens alle BSO'ers zeg ik: "dank je wel Sip, voor wat je voor ons hebt betekend". Verder kan ik dan weinig anders doen dan net zo te stuntelen bij het afscheid zoals je dat doet bij het vertrek van een dierbare op het vliegveld of station. Ik hoop dat als de nood aan de man komt wij weer een beroep mogen doen op iemand die zijn hart nog altijd aan BSO heeft verpand. Als collega neem ik voorlopig afscheid, als vriend zeer zeker niet!

Voor het eerst in 11 jaar realiseer ik mij dat 'sip' in de Nederlandse taal ook nog de betekenis van 'beteuterd' heeft. Het wordt wel eenzaam op de boerderij.

Eckart