Spijt?

"Doe dat nou niet, Eck, daar krijg je nog spijt van; die mensen gaan zich maar overal mee bemoeien en daar komt alleen maar ellende van", was het commentaar van onze niet zo vreselijk progressieve secretaresse/administratrice op mijn voornemen om in BSO een ondernemingsraad in te stellen.

Het was zomer 1976 en de naam BSO was nog maar net op de Nederlandse markt geïntroduceerd, toch hadden wij al het trotse aantal van 12 medewerkers. Veel te veel dus om gezamenlijk alle belangrijke beleidsvraagstukken mee door te nemen. Wij hadden een paar (drie) sleutelfiguren nodig, die het vertrouwen hadden van hun collega's en met wie ik, kon brainstormen en waar nodig beslissen.

Ik herinner mij de eerste vergadering nog heel goed. 'Uiteraard' in 'eigen tijd'. 's Avonds om een uur of half zes op een prachtige nazomerdag in mijn tuin en onder het genot van een spa-tje en een biertje. Wij spraken over hoe de markt tegen de spiksplinternieuwe naam BSO aankeek, over het probleem van behoorlijk lange reistijden voor sommigen van ons (BSO opereerde toen nog landelijk) en natuurlijk (!) over de lease auto. Of wij liever een opgetuigde en opgesoepte standaard auto (Ford Taunus) met grote korting af meer vrijheid in keuze maar dan zonder kortingen dus zonder extra's. En zo verdubbelden wij in een middag de keuzemogelijkheden voor alle BSO-ers van een naar twee auto's.

De Renault 16 werd aan de lijst van 'toegestane' auto's toegevoegd, maar dan helaas alleen met mono-radio en niet met stereo-cassette-speler.

Intussen is kun je wel zeggen het bedrijf drastisch veranderd. de aard en de omvang van de problemen en vraagstellingen zijn veranderd. En de OR is inmiddels niet alleen groot, maar ook volwassen geworden. Soms denk ik wel eens, als ik de hele OR en OC's bij elkaar zie, "Wat een boel mensen! Moet dat nou?", maar dan realiseer ik mij dat het naar verhouding in ieder geval een stuk minder is dan in het begin, want toen zat een kwart van het hele medewerkersbestand in de OR!

Het is fijn en typisch des BSO's dat de OR niet dat geworden is waar m'n secretaresse toen voor waarschuwde. De OR is steeds meer bezig om de R van O."R". waardig te zijn en een adviesraad te zijn op voet van gelijkheid en met recht van spreken.

Binnenkort gaat BSO dus naar de stembus om de wijze vrouwen en mannen te benoemen, die deze raad zullen vormen en met de idealen en wensen van hun collega's in het hoofd mee zullen helpen het beleid te bepalen.

Het is goed om daarin niet dezelfde fout te begaan die onze verder zeer dierbare secretaresse toen maakte en de OR niet te beschouwen als een groepje querulanten "die zich overal mee bemoeien", maar als een volwassen adviesorgaan.

Dat de OR historisch gezien niet uit mensen werd samengesteld waar alleen maar ellende van kwam moge blijken uit het feit dat meer dan de helft van de regiodirecteuren ooit OR-lid geweest is. Echt slecht voor je carrière is het dus ook niet!

Misschien moet je eens serieus overwegen om je kandidaat te stellen, ook al ben je er 'helemaal geen tiep voor' of sterker nog, juist dan! Doe het maar, wij hebben volwassen, meedenkende, wijze mensen nodig. Je zult er geen spijt van hebben. Net zo min als ik nu spijt heb van mijn beslissing toen.

Succes!

Eckart