Topconferentie

"Wat komt die man doen?" vraag ik aan Caroline bij het zien van de voor mij onbekende naam Nico C. in m'n agenda. "Hij komt je vergadering met Mr. F. voorbereiden". "Wat 'n soeza", denk ik.

Een klein jaar geleden had ik bij Bert de G. van Digital laten ontvallen dat ik zijn Europese baas wel eens wilde ontmoeten. Onze mensen van research zagen dat ook scherp zitten aangezien Digital serieuze interesse toont in ons DLT vertaalproject en het commitment van de bovenste, baas wel gewenst lijkt.

Dit was voor Digital het sein om met de voorbereidingen te beginnen. Mr. F. voorzichtig polsen en informeren over ons, datum en locatie bepalen, duur en soort van de meeting (mét of zonder andere mensen) en vandaag is dan de agenda-afstemmings-vergadering.

Dat is nou echt helemaal niks voor mij natuurlijk. Ik denk, ik wil gewoon gezellig een avondje met die man zitten ouwedeuren en waar we het over hebben zullen we dán wel zien. Maar dat heb ik mooi mis. Alles dient grondig voorbereid, want F. mag natuurlijk niet zomaar een avondje verdoen.

Gek dat niemand van BSO zich ooit zorgen maakt of ik niet m'n avonden zit te verdoen. Gelukkig maar, denk ik dan, want dat is één van m'n favoriete bezigheden. De "topconferentie" valt tijdens "DECVille", de jaarlijkse show van DEC in Cannes.

Tijdens die dagen zit ik in een vakantiehuisje daar in de buurt en na veel heen en weer wordt besloten om niet dik uit te gaan eten maar gewoon een pastaatje bij mij op het terras. Vervolgens uitwisselingen van adres en uiteraard routebeschrijving hoe je bij het vakantiehuisje komt.

Dag voor de topconferentie nog een telefoontje van het DECVille secretariaat, dat niet alleen lijntest blijkt te zijn, maar ook een controle of het door mij geschetste routekaartje wel klopt. Nogmaals de hele route vanaf Cannes telefonisch doornemen. Alles blijkt te kloppen (geen wonder, denk ik, want sinds ik het kaartje tekende zijn er geen wegen bijgebouwd of opgeheven).

En dan nog een laatste controle over de afgesproken ontmoetingstijd. Tot slot dan op de ochtend van de grote dag nog een áller allerlaatste check of, de afgesproken tijd nou de vertrektijd uit Cannes of de aankomsttijd bij mij was. Ze gaan niet bepaald over één nacht ijs, daar bij Digital. Ik begin er zo langzamerhand wel een beetje zenuwachtig van te worden.

Bij aankomst blijkt Mr. F. gelukkig gewoon de man naar m'n hart, zoals ik hem had ingeschat, toen ik hem een keer bij een spreekbeurt had meegemaakt. Charmant, gezellig, open en veel lachen. Binnen twee minuten zijn wij in een gesprek gewikkeld dat weliswaar niet was voorzien in "de agenda-vergadering", maar wel hout snijdt. Als ik met een grap hint, dat ik de bijna "pauselijke" behandeling die hij krijgt niet erg bij hem vind passen, moet hij lachen.

Je begrijpt dat het nog een gezellig avondje werd. Uiteraard praten wij ook nog over DLT en taaltechnologie. Hij heeft wel oor voor mijn vlammend betoog over de rol van taaltechnologie in de toekomst en vindt dat ik dat onderwerp ook met Ken O., zijn baas in Amerika, moet bespreken. Je snapt dat ik dat té gek vind.

Ken O. is de oudste ondernemer / computerfabrikant ter wereld, die nog zelf aan het roer zit. Een echte levende mythe. Het lijkt mij geweldig hem eens te ontmoeten.

Dan ineens moet ik een beetje in mijzelf giechelen bij de gedachte dat Ken O. op een morgen in z'n agenda kijkt en aan z'n secretaresse vraagt: "Eckart W., wie is dat, zeg. Wat komt die man doen?"

Eckart

NB: wordt vervolgd