Verantwoordelijkheid dragen is leuk

De Nieuwe Partij en de Klub van Schiermonnikoog willen een andere vorm van politiek:

De chef ekonomie van NRC Handelsblad geeft zijn baan eraan om leiding te kunnen geven aan een beweging voor maatschappelijke en politieke vernieuwing. Zijn werk zal worden gesponsord door een fonds waar suksesvolle ondernemingen als het softwarebedrijf BSO/Origin aan bijdragen. Met dit bericht over drs. Jurriaan Kamp (33) werd de Klub van Schiermonnikoog opeens een stuk serieuzer genomen. Vrijwel tegelijk liet De Nieuwe Partij, met verwante ideeën, voor het eerst van zich weten.

Is er een relatie? 'Nee', zegt Jurriaan Kamp, 'ik ken de initiatiefnemer van De Nieuwe Partij, dat is Bert Blase. Maar we zijn onafhankelijk van elkaar ontstaan en er is geen verbinding. Zij zijn een politieke partij, wij zijn een niet-partijgebonden beweging die een bijdrage wil leveren aan de politieke diskussie.' 'Hoe we dat doen', zegt hij naar aanleiding van zijn overstap naar de Klub van Schiermonnikoog, 'daar is nog niets zeker over. Een instituut, konferenties, een tijdschrift... dat is allemaal mogelijk. Waarom ik het doe? Ik denk uit idealisme. Maar ik wil me geen voorstelling maken van wat er over bijvoorbeeld twee jaar bereikt zou moeten zijn. dat werkt verlammend. Dat zal onderweg wel duidelijk worden. De energie is er, dan zal de vorm vanzelf wel komen.' Kamp was vier jaar korrespondent in India, heeft dat een invloed op zijn nieuwe stap gehad? 'Daar kun je lang en breed over praten. Door vier jaar korrespondentschap, in welk land ook. word je flink beïnvloed. Er is denk ik geen land wat verder van onze wijze van leven en organisatie van, de samenleving al ligt dan India. Neem eerlijkheid, dat is voor ons vanzelfsprekend. Als we het niet waren, zou de maatschappelijke kode die we hebben. niet werken. In India is dat wezenlijk anders.'

'Wat er aan onze samenleving nu mankeert is vooral het idee dat 'Den Haag' de dingen moet regelen. Niet alleen de politici, veel burgers verwachten dat ook. Stel je voor dat de direkteur van Philips in Brazilië voor zijn beslissingen eerst met Eindhoven moet bellen. Dat werkt niet, dan loopt hij kansen mis en raakt orders kwijt. In het bedrijfsleven heeft men dat allang begrepen. Maar dat idee, 'even Eindhoven bellen', bestaat in het maatschappelijke en politieke Ieven nog steeds.'

'Je moet mensen veel vaker hun eigen verantwoordelijkheden gunnen. Dat betekent dat de burger meer plichten heeft, maar minstens zozeer betekent het dat die meer ruimte voor kreativiteit krijgt. Verantwoordelijk zijn is leuk, het geeft je meer lot en plezier in de dingen, het kan je ergens voor enthousiast maken. Een van de redenen dat mensen zich niet voor het oplossen van maatschappelijke vraagstukken willen inzetten, is dat de manier waarop politiek en bestuur daarmee omgaan vaak zo saai is, het sprankelt niet'

Het gaat hem niet om de lol op zich. .'Onze maatschappij wordt al jaren geplaagd door slepende problemen, bijvoorbeeld rond de sociale zekerheid. Wij willen eraan bijdragen dat mensen daar eens op een nieuwe manier tegenaan kijken, met meer afstand. Dat de problemen niet na jaren diskussie met een wet worden afgerond, die een kompromis is, en uiteindelijk toch niet blijkt te werken, omdat de regeling inmiddels achter de feiten aanloopt.'

Bert Blase van De Nieuwe Partij benadrukt vergelijkbare ideeën. 'We zijn bewust een politieke partij geworden, omdat er nog geen partij is die onze ideeën voorstaat. Maar we willen over tien jaar nog steeds fris kunnen zijn en geen partijburokratie worden.' Het programma van De Nieuwe Partij is. net als van de Klub van Schiermonnikoog nog betrekkelijk vaag. 'Want we willen bij wat we gaan zeggen, niet alleen onze leden, maar per onderwerp ook anderen betrekken. We willen dat er minder door de overheid over anderen wordt beslist en meer op basis van maatschappelijk 'konsent' wordt geregeld. Niet alleen de politieke partijen maar ook degenen die het rechtstreeks aangaat moeten bij de besluitvorming betrokken zijn. Het wil zeggen dat iedereen meedoet, en er net zolang wordt gezocht tot er een besluit kan worden genomen; niet waar iedereen het mee eens is (dat zou konsensus zijn, maar dat is vaak onmogelijk) maar wel waar iedereen de noodzaak van inziet en zich uit eigen keuze voor wil inzetten.'