Verbannen

Naar pagina 11. Kan ik ook eens voelen hoe het is om zo maar ergens middenin BeSOgnes te staan in plaats van op de traditionele Haantje-de-voorste-plaats. 't Schrijft inderdaad wel anders en geeft veel meer het idee 'dat leest toch geen hond' wat dan enerzijds wel het gevoel geeft dat je niet zo op je woorden hoeft te letten, maar aan de andere kant toch ook een stuk van de motivatie wegneemt.

Toch is Bob Arends - die mij naar deze plaats verwees - natuurlijk zelf het voorbeeld van iemand die vanaf pag. 11 een behoorlijke redactionele carrière gemaakt heeft. Wie is er ooit eerder in geslaagd om ons charmante redactieteam er van te overtuigen dat zijn stukje een hogere prioriteit heeft dan dat van een misschien wel heel rancuneus hoofd.

Een hoofd dat wegens directe nabijheid bovendien ook nog eens een keer de carrière van een van de samenstelsters ernstig zou kunnen frustreren (maar ja, dat kan hij beter niet doen, want omgekeerd zou veel erger nog zijn eigen loopbaan geschaad kunnen worden in geval van onenigheid).

Wat ik overigens niet hoop is dat wij, conform de traditionele parkeerregeling in de BSO bedrijven, gaan werken volgens het systeem wie het eerst komt die het eerst maalt. Als wij dat zouden doen bij de redactie van ons lijfblad zou ik waarschijnlijk hooguit nog met veel gehijg de achterpagina halen (ik heb deze regel nog niet afgeschreven of Annelies staat alweer naast mij met dreigende taal over zweepjes en dat het nu alweer 21 minuten na de allerlaatste redactiesluiting is).

Maar laat ik nu niet al m'n tijd verdoen aan gejeremieer over m'n verbanning, maar liever de minuten gebruiken om zware steun en bijval te geven aan Bob A's oproep. Want inderdaad kan het niveau van BeSOgnes nog veel verder omhoog en hoop ik ook op veel meer bijdragen uit het veld over leuke, zware, vervelende, stof tot nadenken gevende, verrassende, teleurstellende, niet te geloven of anderszins boeiende, ervaringen bij het werk. Laat eens wat van je horen, want ik durf te wedden dat je verhaal veel leuker is dan je zelf denkt.

Ook de HH directieleden van de werkmaatschappijen zou ik er nog eens aan willen helpen herinneren dat het absoluut geen inbreuk is op BSO's cultuurpatroon als zij de pen eens pakken en (na hun nieuwe medewerkers te hebben voorgesteld) ook nog eens wat meer vertellen over wat dan ook vermeldenswaardig is in hun werkmaatschappij. Ik kan mij inderdaad ook niet voorstellen dat er in de 22 werkmaatschappijen die BSO rijk is niet genoeg nieuws is om bij voortduring de redactie tot wanhoop te brengen wegens te grote toestroom.

Overigens Bob, between you and me, zou ik je niet aanraden om iedere BeSOgnes aan één werkmaatschappij te wijden want ten eerste komt iedere werkmaatschappij dan maar één keer per jaar aan het woord. Dat is voor iedere BSO-er dus maar één keer per jaar de mogelijkheid iets uit je eigen werkomgeving te lezen en ten tweede als ik de BSO-ers die hem gaan samenstellen een béétje ken, beginnen ze ook pas hooguit een week of twee voor de publicatie aan hun uitgave te werken, en dat is precies zoveel tijd als wij nu hebben met 95% minder kans op kopij dan nu en twintig maal minder actueel. En dan nog een tip voor de aspirant schrijvers die door Bob's oproep worden geprikkeld: als je maar voldoende goede relaties met Annelies of Ingrid aanknoopt, heb je zoals je ziet goede kans dat je stukje op pagina 1 geplaatst wordt. Ik laat mij dan weer graag verbannen!

Eckart