Wachten?

Afgelopen weekend heeft Wim Duisenberg het officiële startschot gelost. Wij mogen nu hardop het woord recessie in de mond nemen. En wij maar al die tijd denken dat er niets aan de hand was, dat de problemen bij Fokker, Daf, Philips, IBM, KLM en vele andere gewoon maar een toevalligheid waren. Met ingang van heden weten wij dus beter en mag je het van Wim D. recessie noemen, omdat voor het tweede achtereenvolgende kwartaal het Nederlandse Bruto Nationaal Product is gedaald.

Maar ja, wat moet je nou met zo'n mededeling? Enerzijds is zo'n vaststelling op zich al weer een self fulfilling prophecy in de zin van o, jeetje, het gaat ècht slecht, dus zullen wij onze investering nog maar even uitstellen en daarmee je leveranciers nog verder in de prut helpen. Maar anderzijds heeft het iets geruststellends, want wij hebben een woord-voor de situatie en dat wekt op zich al weer de indruk dat je weet om wat voor proces het gaat en als je dat weet kan je maatregelen nemen: als bedrijf en als overheid. Net zo lang tot de situatie zich weer conform het cyclische economische bestel zal verbeteren. Beursanalysten adviseren dan ook om short te gaan op cyclische fondsen of om "posities in te nemen` in niet-cyclische fondsen.

Enfin, veel indrukwekkende padvinderskreten praat om jezelf moed in te praten in het donkere bomen-bos. Vooral ook met de intentie om aan jezelf en alle anderen te vertellen dat het allemaal van voorbijgaande aard is. Maar dat is het niet! Tenminste dat is mijn (vaak) uitgesproken mening hierover. Het westerse bedrijfsleven heeft in de afgelopen jaren systematisch zijn individuele problematiek afgewenteld op de gemeenschap. Immers kosten sparen betekent altijd óók minder personeel en die dan via WW of WAO verder ten laste brengen van de collectiviteit. En die collectiviteit (de overheid) kan die kosten niet meer opbrengen en gaat dus... jawel, bezuinigingen door..., jawel ook weer arbeidsplaatsen op te heffen en dat ten laste van... jawel de gemeenschap, etc. Zo giert de spiraal maar door. Een cirkel die alleen doorbroken kan worden door lasten te verschuiven van personeel (waar de overheid nu 95% van zijn inkomsten vandaan haalt) naar materiaal. Immers materiaal wordt nu onbelast uit de grond gehaald en na gebruik daar of elders weer teruggedumpt in de vorm van vervuiling.

Deze situatie zal zich dus niet verbeteren zolang wij in de westerse wereld niet kans zien onze belasting hefboom te verplaatsen. Dat betekent voor alle bedrijven en dus ook voor BSO: permanent de broekriem nog iets vaster aanhalen. En voor degenen die het stukje van Wijnand Westerveld in de Automatisering Gids hebben gelezen waar hij stelt dat EJW gewoon zit te wachten tot de economie weer aantrekt, verwijs ik graag naar mijn ingezonden brief twee weken later ook in de AG. Want wachten tot het beter wordt heeft net zo weinig zin als bij de televisie wachten tot het leuker wordt. Daar heb ik overigens de consequentie genomen en heb mijn televisie weggedaan. Bij BSO ligt dat anders, uiteraard! Daar zijn wij bezig een van de weinige nog groeiende markten te veroveren. Die van wereldwijde software-implementatie en -integratie. Die markt is goed en in principe ook lucratief, maar het duurt wel even en kost veel tot wij daar een dominante positie hebben (maar wij zijn prima op weg!) en in die tussentijd zullen wij met grote inzet en toewijding de tering naar de nering moeten zetten.

En zoals ik in mijn open brief aan Wijnand al schreef heeft het wachten op het "aantrekken van de economie" inderdaad even weinig zin als het wachten op die verdomde Godot, die ook nooit kwam opdagen.