Blinks (blogs/links)
Clinton, alvast bedankt! (by Eckart)
Oct 04, 2007
Gisteren de opening bijgewoond van het OVG gebouw in Rotterdam met als extra snoepje de toespraak van Clinton. Ik ben dol op die man, zijn charisma beheerst de zaal nog voordat hij een woord gezegd heeft. Het gemak waarmee hij uit zijn hoofd een goed onderbouwd en makkelijk te volgen betoog over een complexe materie houdt, dankt hij aan zijn intelligentie en ervaring. Ik schat dat zijn IQ ongeveer het dubbele is van dat van zijn huidige opvolger.
Achteloos weet hij de belangrijkste wereldproblemen op een helder rijtje te zetten. Hij wordt gerespecteerd en zelfs de conservatiefste iconen van het behoudend grootkapitaal eten uit zijn hand en nemen zijn milieuzorgen serieus, sterker nog, nemen actie.
Heel mooi en fijn allemaal. Maar beste Bill, even een vraagje. Jij weet toch ook dondersgoed dat een paar ton CO2 hier, een roetfiltertje daar, een miljoentje voor de goede doel niet genoeg zijn. "Too late too little" . Zeker niet als je in de krant van dezelfde dag leest dat ‘ondanks alle inspanningen' de CO2 uitstoot bij het merendeel van de AEX bedrijven is toegenomen. ‘Komt door de economische groei' staat er dan verontschuldigend bij. Wanneer gaan we nu eens inzien dat groei van het BNP en CO2 reductie in ons huidige economisch model tegenstrijdig zijn met elkaar. Dat we als we de zaak echt willen verbeteren, anders moeten gaan leven. Dat wij eindelijk eens die oude groei scenario's overboord moeten mieteren en andere spelregels (wetten) introduceren om onze mondiale problemen op tijd op te lossen .
Zulke dingen kunnen wij als ondernemers niet want dat is politiek. En ook Nederland als landje alleen kan dat niet. Ook Europa is te klein om dat in haar eentje te doen. Deze zaken moeten mondiaal worden aangepakt.
Kijk, en daar heb je nou een man met het charisma van een Clinton voor nodig!
Ga daar eens wat meer aan werken Bill, gebruik je politieke clout om mondiaal een wending te geven aan onze economische Titanic.
Mede namens mijn kinderen en kleinkinderen bij voorbaat mijn dank.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Reacties
peter marseille hierover:
natuurlijk heb je gelijk, Eckhart, met je opmerkingen aan het adres van Bill. maar, als je er nou toch was, op die mooie bijeenkomst van Coen van Oostrom, had je dan niet deze gedachten even direct tegen Bill moeten aanhouden? tenslotte ben jij wel een van de weinige captains of industry in Nederland die het milieu-hart op de juiste plaats heeft zitten èn die wordt uitgenodigd voor een dergelijke Bill-promo. uitgelezen kans, lijkt me!
vriendelijke groet,
Peter
eckart hierover:
Peter,
natuurlijk , hele goeie vraag. Ik was ook al strategisch helemaal vooraan gaan zitten want het zag ernaar uit dat er vragen gesteld konden worden.
In de startblokken, dus voor de eerste vraag uit het publiek. Oke, erst de gastheer zelf een vraag stellen, natuurlijk, die hebben het feestje betaald.
En toen, en toen....toen was het over, heel plotseling en met verbijstering zag ik hem weer gaan .
Leon Steyns hierover:
Hallo Eckart,
Ik ben het helemaal eens met je oproep. Maar ik ben het niet met je eens dat Nederland of Europa te klein zouden zijn om actie te ondernemen.
Als voorbeeldje wil ik de staat California noemen, alwaar de politiek “gewoon” op een moment besloten heeft dat er op datum x een zero-emission car op de markt moest zijn (ZEV Program, zie ook:http://www.ucsusa.org/clean_vehicles/cars_pickups_suvs/californias-zero-emission-vehicle-zev-program.html), anders zou een automerk niks meer mogen verkopen in die staat. Alle merken van naam hadden dus zo’n model! Goed, voor jan-met-de-pet niet te betalen, maar toch…
Het kan dus wel, zelfs met conservatieven aan de macht.
Greets, Leon.
John Klaasman hierover:
De spijker op zijn kop eckart
Ik denk dat Bill wel een ander geluid zou willen laten horen maar dat dit niet gepikt zal worden door de gevestigde orde die het huidige financieel economisch rente model in de wereld heeft geholpen en welke verhindert dat wij onze sociale beschaving op hetzelfde nivo kunnen uitoefenen als onze stand der techniek. De geschiedenis leert ons hoe het met de mensen afloopt die al te bruusk tegen dat systeem aan trappen.
Mensen als Bill hebben we desalniettemin hard nodig om het tij te laten keren al zal dat keringsproces helaas nog wel een generatie (of twee?) gaan kosten. Alle beetje helpen dus wel degelijk.
En ja het keringsproces mag (moet) wat mij betreft allemaal wat vlotter en effectiever anders valt er straks niks meer te keren.
Pepijn Herman hierover:
Mooi stuk Eckart maar ik vertrouw ook Bill niet met zijn miljoenen in olie en grondstoffen. Politici hebben nu eenmaal de neiging aan dubbele agenda er op na te houden.
@Leon
California is inderdaad een mooi voorbeeld maar zoek maar eens op google video naar de documentaire “Who killed the electric car” en dan wil ik jouw mening nog wel eens horen.
Marcel van der Velden hierover:
Beste Eckhart,
4 oktober jl. ligt al weer ruim twee maanden in het verleden. Ik kijk uit naar nieuwe kritische noten en prikkels ter inspiratie voor mij en de rest van de wereld. Klim weer eens in de pen Eckhart!
Ik begrijp dat je een Clinton moet zijn om enigszins mondiaal momentum te hebben in de boodschap en met de acties voor een betere, groenere, toekomst. Maar laten we ons niet te afhankelijk maken en kijken wat we zelf kunnen doen. Valt dan misschien ook onder de categorie too late, too little…….zou kunnen ja, maar helemaal niets doen is simpelweg ook geen optie lijkt me.
Ons economisch groeimodel ter discussie stellen kan op velerlei manieren. We moeten inderdaad anders gaan leven. Leven volgens andere waarden. En inderdaad is dat een enorme opgave. Laatste hoorde ik, als klein voorbeeld, een kind van amper 10 hoor vertellen dat hij als droom heeft om later succesvol te zijn als importeur van producten uit China…….Dat stemt mij dan niet heel optimistisch over een toekomst waarin we anders leven , volgens andere waarden. Gelukkig hoorde ik ook kinderen die dromen over een mooi huis (en groot, dat ook wel ja) tussen bomen die hele mooie kleuren hebben en kinderen die dromen over een grote zonnige wereld met alleen maar vrede en vrienden en spelen en voldoende eten voor iedereen en kinderen die dromen over prof voetballer worden of over violist zijn. En kinderen die dromen over dieren die kunnen praten. Die eerst dromer mag er natuurlijk zeker ook zijn. Zaken doen met China is ook heel stoer. Waarom eigenlijk? Omdat het ook zo mooi klopt met ons economisch model misschien. Niemand die echt stil staat bij de vraag of we er echt gelukkiger van worden. Maar ondertussen klagen we over files…..waarin dagelijks duzende co2 uitstotende wagens met containers uit China staan. Ik praat maar niet over de ‘waarde’ van de inhoud van een gemiddelde container met massa’s consumables uit China die wij in West Europa zogenaamd nodig hebben.
Maar hoe komt zo’n kind van 10 nou aan die droom? Het kind valt natuurlijk niets te verwijten. Het is natuurlijk helemaal prima om te dromen over het zijn van een succevol ondernemer. Maar kunnen we misschien wat meer stilstaan bij het verschil tussen waarde en wAARDE. Of, beter gezegd, kunnen we misschien ook bedenken dat daartussen eigenlijk geen verschil zou moeten bestaan en we daarop ons leven meer afstemmen. Ook ons werkend leven. Waarom zo opgefokt zijn over de wet van economische groei, of juist slaafs willen gehoorzamen aan deze wet? Ons werkend leven volgt de wet goed. Kijk naar de grote (aex) bedrijven die hun activiteiten en diensten vangen in nietszeggende identiteiten als ‘connected thinking’ (vooral niet voelen?!) of ‘your business is our business’. En dan heb je ook nog ‘high performance, delivered (nou, gelukkig maar denk ik dan!) en, o ja, ook nog een mooie: ‘getting you there’. (Zo bij elkaar gezet snap je bijna niet waarom dat allemaal nog niet met elkaar is gefuseerd…..sluit toch naadloos op elkaar aan zou je denken). Overigens kunnen die bedrijven, mede gelet op hun omvang, ook wel wat ‘celtherapie’ gebruiken waarschijnlijk. Mijn punt is: veel mensen poetsen voortdurend het ego of gaan als een zombie door hun werkend bestaan, vervreemden van de natuur, weten niet meer waar het eigenlijk om gaat, kunnen niet meer aarden. Omwille van de wet van economische groei. Zijn gevangen (helaas ook nog vaak zonder het te beseffen) in het systeem omwille van zaken die weinig wAARDE toevoegen, eerder onttrekken dus. En de overheid zit stevig op de supportersbank. Naar mijn idee is die wet aan het verouderen. Hij past goed bij mensen die anderen en zichzelf beoordelen op wat zij doen en/of hebben, niet op wat zij zijn en/of voelen.
Gelukkig is er dit jaar al stevige vooruitgang geboekt. Het jaar van de duurzame doorbraak. Een groeiende groep mensen staat zeer kritisch ten opzichte van de consumptiemaatschappij en het grootkapitaal en maken andere, eigen keuzes die onze natuurlijke leefomgeving meer respecteren. Deze groep mensen, ook al aangeduid met de term ‘cultural creatives’ moet naar mijn idee scherp worden gehouden en moet worden aangemoedigd. Je weblog kan daar een prima middel voor zijn! Laat Clinton met zijn charisme ons dan de weg wijzen op mondiaal niveau, de echte verandering begint toch met lokale ministapjes. Misschien durven er dan tegelijkertijd ook steeds meer leiders te spreken vanuit hun hart ipv vanuit het killing economisch grrrrrroeimodel en kunnen we nog op tijd grote stappen voorwaarts zetten.
paula meissner hierover:
volgens mij komt de tijd van de in overeenstemming met de natuur levende burger.wij als consument met respect voor de Aarde hebben meer macht dan vaak wordt aangenomen.hoe meer consumenten zich bewust worden, hoe meer bedrijven hier op zullen moeten inspelen.
Ton Ezendam hierover:
Beste Eckart,
Je boodschap “economische groei en CO2 reductie gaan niet samen” snijdt hout. Daar kun jij (don’t need Bill) NU gebruik van maken. Omdat ‘iedereen’ nu nerveus de AEX en WallStreet in de gaten houdt. Er wordt gesproken over mogelijk minder economische groei dit jaar, help! Je hoeft alleen maar HOERA te roepen. Men zal gerustgesteld zijn en de positieve keerzijde voor het milieu daardoor inzien…
frans janse hierover:
Beste mensen,
de realiteit gebied te zeggen dat we de komende decennia nooit de streefnormen zullen halen die wij ons mbt de broeikasgassen hebben gesteld, omdat de wereldeconomie voorlopig nog steeds zal blijven draaien op fossiele brandstoffen en de opkomende landen voorlopig weinig boodschap zullen hebben aan de door het westen ontwikkelde streefnormen. Eerste prioriteit zal daar voorlopig zijn: groei, groei, consumeren en nog meer consumeren en dat overigens met hulp van westerse bedrijven die nieuwe afzetmarkten zien opkomen en behoeftes creeren die er eerst niet waren. Het is een vicieuze cirkel waarin wij onszelf en de rest van de wereld gevangen houden en die maar op een manier kan worden doorbroken: een radicale omslag in ons economisch denken en de manier waarop wij tegen het doel van ons leven aankijken: Wat vervult werkelijk de behoefte die wij tevergeefs proberen te vervullen door te streven naar al maar meer bezit en consumptie? De vraag is wat er nodig is om die omslag te bewerkstelligen?
Er zou een beweging op gang moeten komen die het goede voorbeeld geeft, zowel van onderop als vanuit de sturende organen bovenaan, particulier en vanuit de politiek, die werkelijk kiest voor duurzaamheid, die geen halfslachtige maatregelen neemt, maar radicaal breekt met oude gewoontes en werkelijk stimulerende maatregelen treft, positieve prikkels voor innovatie en goed gedrag (bijvoorbeeld fors fiscaal voordeel / subsidie als je binnen een straal van 5 á 10 km van je werk gaat wonen, scheelt een hoop files). Probleem is dat de globalisering ons in de greep houdt en de vicieuze cirkel moeilijk te doorbreken lijkt: het is consumeren of geconsumeerd worden....economische wereldmachten als de VS, Europa, Azie vechten om de eerste plaats...als wij werkelijk zouden willen innoveren en het goede voorbeeld willen geven, dan vergt dit niet alleen een keuze voor een schoner milieu, maar ook een omslag in ons denken over wat wij als mensen werkelijk nodig hebben, wat ons werkelijk geluk brengt… geluk dat ten koste gaat van anderen of ons eigen welzijn / gezondheid is geen geluk, dat is roofbouw.. we staan voor een uitdaging waarbij we als mensen voor het eerst in de wereldgeschiedenis op mondiale schaal worden geconfronteerd met ons eigen falen, ons eigen egoisme (!) en waarbij we op alle fronten zullen moeten streven naar een zero-tolerance, waarbij we om te overleven gedwongen worden net zo veel van onze naasten en ecologische omgeving te houden als van onszelf.......en de geschiedenis leert dat dat zo’n beetje de moeilijkste opgave is waarvoor je een mens kunt stellen....
stan hierover:
Beste Extent-mensen.
Een groot man is van ons heen gegaan. Vrijdag maakte we nog een afspraak om samen een windmolen te beklimmen. Eckart noemde dit “STOER”
Ik vond Eckart STOER! Ik wens iedereen erg veel sterkte met dit verlies. Eckart ik klim de molen met jouw in gedachte.
Stan
Johan Hoogendijk hierover:
Sterkte en liefde met dit lijden!
Eckart, het ga je goed!
marjet hierover:
lieve eck,
niemand zoals jij!
dank je wel voor alles, je moed, wijsheid en onvoorwaardelijke liefde, niemand zoals jij.
ik mis je, vaar wel en seeyou!
marjet
Marcel hierover:
Wat een mooi voorbeeld heb jij gegeven. Zo stoer, als je veel geld hebt en toch overtuigend duurzaam en links kan zijn. Een echte hippie is heengegaan. Triest triest triest.
Marcel
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Reageren?
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++