Blinks (blogs/links)

Als we maar lol hebben, de dokter -waar we toch zo zuur ons geld naar toe sjouwen- heeft wel een aspirientje, of zo. Tegen de traditie ingaan met de gedachte van het geheel behouden ten einde te voorkomen dat later iedereen in tranen is levert vaak blikken op die meer aan rondvliegende bijlen doet denken dan een glimlach. Zeggen dat het leven gelukkig zinloos is levert zelfs bij de meest fervente godsontkenners een storm van kritiek op, je wordt voor nazi uitgemaakt en al dat andere wat tot de ondergang van de mensheid en meer van dat soort narigheid leidt. Dat het beslisgedrag van beurs-medewerkers
gelijk is aan dat van iemand aan de goktafel is er ook zo een die heel veel weerstand oplevert, en verwijten van hersenloosheid. Je bent een ongeleid projectiel die het beste af is met een nekschot. (hier citeer ik wat ik zo al te horen krijg van overigens niet eens zulk onintelligente mensen). Het is opmerkelijk dat de wens voor een voorspelbare situatie en beheersing zo hard de roep opwekt tot beperking van de vrije mening middels wat op zich toch vrij schokkende uitlatingen zijn. En alles ten einde een stapel kadavers te vermijden -dat willen we toch allemaal?- blijkt er niets mis te zijn met kadaver-discipline. Geef dat aan, en je hebt geen mensen meer om je heen aan wie je een biertje hoeft te geven. Het scheelt wel in de bar-uitgavenpost. Dat is dan wel weer fijn.
Blijft over de vraag wie er nu eigenlijk alleen en eenzaam is.
Kijkend naar onze hooggeprezen casino-economie en de al met al toch matig beslissende mens, ben ik bang dat het toch blijft bij het aansjouwen van zakdoeken voor nog een heel erg lange tijd voor de treurende slachtoffers van verspild geld -wat met heel veel co2 verbruik was opgestapeld.
Als ons brein iets van de structuur heeft van die van vogels -en daar vrees ik voor- die toch ook al niet meer wezenlijk is veranderd sinds een paar miljoen jaar, zweeft nog altijd het beeld voor mijn ogen van mijn observatie van een roofvogel die ik in Zuid Frankrijk boven een rotspunt zag hangen: het beest deed zijn behoefte, vloog 5 meter verder, en bleef weer hangen. Mijn moeder geeft dan het verwijt van een boer die zo van zijn ( behoefte ) is weggelopen.
Wel jammer.

Gelukkig, eindelijk een leuke weblog met een vrijdenkende groenlinkser.
Succes, zal hier vaker langskomen, want de betreden paden leiden inderdaad tot hetzelfde lot als de dinosaurussen.
De meeste mensen zijn veel slimmer dan ze weten of denken, maar ze hebben zich niet leren te onttrekken aan wat hoort, wat moet, wat mag.
Heel weinig eigen verantwoordelijkheid vandaag de dag. Steeds minder, je mag pas nadenken als j eerst aan alle regeltjes hebt voldaan, en doe je het fout, dan moet je terug naar AF.

Ik zag je gisterenavond op Nova. Hoewel je wel zeer korte spreektijd kreeg kon je je punt wel maken.
Interresant is dat je de klant in het centrum van de onderneming zet. Ik ben van mening als we globale concurrentie aan willen gaan, dat deze visie onontbeerlijk is.
Het laatste decenium laat zien dat juist dit soort ondernemingen succesvol zijn.
Niet de grote dinosaurussen gaan de toekomst bepalen maar de slimme jongens en meiden.

Overigens nog een tip. Als de wens van Femke Halsema ooit in vervulling gaat en er komt een linkse meerderheid in dit land weet ik wel een minister voor economische zaken!

Albert van der Heijden,

Bedek de vleugels van een vogel met goud en hij zal zich niet meer in de lucht kunnen verheffen.
Confucius

Frappant dat de Nederlandse “grote ondernemingen” er allemaal aan onderdoor gaan. In een wereld waarin de grootsten overleven kunnen we blijkbaar als klein landje niet voldoende basis bieden.

Misschien tijd voor een koerswijziging? Is er wellicht een ander model dan het poldermodel? Want als de wind harder gaat waaien, de zeespiegel stijgt en de rivieren niet meer op voorspelbare manieren stromen en we ook niet meer kunnen rekenen op regelmatig klimaat (soms droog, soms nat) - waar is de basis van het poldermodel dan gebleven? Het ene jaar droogt de helft van de dijk op, het volgend jaar is er teveel regenwater ...

Laten we eens een terpen-modelletje proberen:
- ieder heeft zijn eigen eilandje
- diversiteit is noodzakelijk (en niet alleen maar leuk)
- als het water begint te stijgen hebben sommigen nog een kans om een hogere terp te bouwen en verzuipen we niet allemaal
- iedereen wordt steeds beter in het runnen van zijn eigen terp
- we hoeven helemaal niet meer in kamertjes te vergaderen, sterker nog: communicatie werkt het beste als het op afstand en zo kort mogelijk is; vergadervoorzitterstypes en gebouwenbeheerders moeten gewoon werk gaan doen

Lijkt me leuk!

Groet,

Benjamin van Ruyssevelt

© 2010 Ex'tent Green Venture Capital :: Website by {4worx.com}